รียมสูทดำเอาไว้ด้วยล่ะ แล้วก็ไปงานด้วย”
ทันทีที่กรรมการผู้จัดการคิมพูดจบอีอูยอนก็เงยหน้าขึ้นมาทำแววตาแปลกใจ
“ไปไว้อาลัยให้ผู้ตายที่นั่นไง ข่าวลือของนายจะได้ดีขึ้นมาบ้าง”
“มันมีข่าวลือที่ดีขึ้นมาได้ด้วยเหรอครับ”
“ถึงรำคาญก็ต้องไป มันมีหน้าตาของบริษัทเราอยู่นะ”
“ใครบอกว่ารำคาญกันล่ะครับ ต้องไปแน่นอนอยู่แล้ว”
อีอูยอนพูดราวกับจะบอกว่าเขารำคาญจะตายอยู่แล้ว และลุกขึ้นจากที่นั่ง
“หัวหน้าทีมชาจะไปส่ง เตรียมสูทดำ เสื้อเชิ้ตขาว รองเท้า แล้วก็แว่นที่ไม่มีค่าสายตาเอาไว้ด้วยล่ะ แล้วตอนกลับบ้านฉันเรียกผู้จัดการส่วนตัวที่จะเริ่มงานพรุ่งนี้มาแล้ว ฉันสั่งให้เขาไปส่งนายที่บ้านเพื่อมาแนะนำตัวกับนาย อย่าแกล้งเขาล่ะ”
“ก็บอกแล้วไงครับว่าผมไม่ได้แกล้ง”
ไม่ว่าอีอูยอนจะพูดอย่างไร กรรมการผู้จัดการคิมก็มั่นใจว่าการที่ผู้จัดการส่วนตัวทยอยส่งใบลาออกนั้นเป็นเพราะคนตรงหน้านี้ได้แสดงผลงานชิ้นเอกออกมาลับหลังอย่างแน่นอน
“พวกนักข่าวน่าจะรวมตัวกันอยู่ ห้ามทำอะไรไม่เข้าท่าเด็ดขาด”
“ทำอะไรไม่เข้าท่าเหรอครับ”
อีอูยอนเงยหน้าขึ้นมาถามด้วยสีหน้าที่บอกว่ามันคืออะไรกัน
“ผู้หญิง”
“อ๋อ ผู้หญิง”
ชายหนุ่มก้มหน้าลงและหัวเราะออกมา พวกผู้หญิ