ดลง ซังอูทั้งสุขใจและทรมานไปพร้อมกัน ไม่รู้ว่าเปลี่ยนมุมจูบกันไปกี่ครั้งก่อนจะที่เขาดันใบหน้าของแจยองออก ซังอูคิดว่าถ้าเป็นเรื่องนี้ให้ทำตลอดไปก็ยังได้ เขาจึงนึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็ยังมองลึกลงไปในตาของอีกฝ่าย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นแจยองหน้าแดงขนาดนี้
“นาย…ฝึกมาเหรอ”
“ครับ”
เขาเหลือบมองนาฬิกาแล้วพบว่าพวกเขาจูบกันนานกว่าเก้านาที ที่ฝึกมาได้ผล แจยองหอบหายใจพลางขมวดคิ้วมุ่น
“ยังไง? กับ…ใคร?”
“ไม่บอกครับ”
“ไม่ได้ฝึกกับคนอื่นใช่ไหม”
“ครับ”
“งั้นก็แล้วไป”
แจยองในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิงมองมาที่ซังอู ซังอูสัมผัสได้ถึงแรงขับเคลื่อนบางอย่างที่เหมือนกับของตนในดวงตาคู่นั้น จางแจยองไม่เคยคิดจะปิดบังความต้องการมาตั้งแต่แรกแล้ว
“ผม…ไปก่อนนะครับ”
ซังอูเอื้อมมือไปยังที่จับประตูรถ หวังจะหนีออกจากสถานการณ์อึดอัดที่ตัวเองกำลังนั่งอยู่บนตักของคนอื่น ตอนนั้นเองแจยองก็คว้าไหล่ของซังอูเข้าไปกอดไว้แน่น ตามด้วยประทับจูบลงบนหน้าผาก
“ขออยู่แบบนี้อีกเดี๋ยว ฉันตื่นเต้นจนสงบใจไม่ได้เลย”
แจยองออกแรงกอดรัดซังอูไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออก ซังอูหลับตาลงแล้วเผชิญหน้ากับความต้องการที่อัดแน่นอยู่ภายใน มันเป็นเช่นนี้มาตล
