ตอบข้อความเสร็จซังอูก็วางโทรศัพท์มือถือลง นัดตอนเย็นวันศุกร์ถูกยกเลิกแบบนี้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสองอย่าง อย่างแรกคือเขาจะสามารถไปถึงห้องทำงานได้ทันเวลา อีกอย่างก็คือ…
“ต้องจัดการกับเจ้านี่”
เขาทอดสายตามองตั๋วหนังสองใบบนโต๊ะ ตั๋วมูลค่าหมื่นวอนที่แจยองสอดผ่านช่องใต้ประตูมาให้เมื่อสองเดือนก่อนกำลังจะหมดเขตวันอาทิตย์นี้ แม้ซังอูจะทำเครื่องเล่นเกมคอนโซลหายไปแล้วเพราะเมา แต่คิดอย่างไรการเลี้ยงอุด้งแค่หนึ่งถ้วยตอบแทนของมูลค่าหนึ่งแสนสามหมื่นวอนก็ดูไม่ถูกต้องนัก เขาจึงคิดจะยกตั๋วหนังให้จีฮเย แต่ในเมื่อถูกยกเลิกนัดแบบนี้จึงพลาดไป
‘ถ้าอย่างนั้นคงต้องเอาไปขาย’
แต่เมื่อพิจารณาดูแล้ว คนที่เขาจะขายตั๋วให้ในวันศุกร์แบบนี้ได้มีแค่สองคนเท่านั้น คือ ชเวยูนากับจางแจยอง แต่แทนที่จะเอาตั๋วที่ได้มาจากแจยอง (ระหว่างที่ทะเลาะกันไปด้วย) ไปขายคืนให้เจ้าตัว เอาไปขายให้ยูนาน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
ในตอนนั้นเองที่คำพูดของแจยองก็ผุดขึ้นมาเป็นแถวราวกับใช้คำว่า ‘หนัง’ เป็นคำค้นหาดาต้าเบสในสมองของซังอู
