กฝ่ายก็พูดขึ้น
“จองที่ที่จองรยูนดงไว้แล้วกัน พรุ่งนี้จะไปรับที่หน้าร้านอินเทอร์เน็ตตอนสี่ทุ่ม”
ซังอูหยุดมือที่กำลังกรอกราคา อีกฝ่ายเพียงบอกเวลากับสถานที่เท่านั้น แต่หัวใจกลับเต้นแรงเหมือนได้ยินอะไรที่น่าโมโห
‘ไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไรซะหน่อย’
เขาแค่ยกตั๋วหนังให้จางแจยองตามแผนสองเพราะชเวยูนาไม่อยู่ที่ห้องปฏิบัติการก็เท่านั้น ก่อนหน้านี้อีกฝ่ายทั้งวาดรูปที่แขนให้ ป้อนเกี๊ยวให้คำหนึ่งด้วย ทั้งหมดนั้นก็น่าจะสมกับตั๋วราคาหมื่นวอนนี้แล้ว
แถบหน้าต่างซื้อขายของมือสองถูกปิดลง ปรากฏเป็นหน้าหลักของเว็บไซต์โรงภาพยนตร์มัลติเพล็กซ์ในแถบใหม่ ซังอูคลิกเมาส์ไปเรื่อยๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำอะไรแบบนี้นับตั้งแต่ที่เคยมีแฟนตอนเดือนพฤศจิกายนเมื่อสี่ปีก่อน
“เลือกมาครับ 1 2 3 4 ”
“4 ”
“ที่เลือกมานี่รู้เหรอครับว่ามันเป็นเรื่องยังไง”
ซังอูมองรูปโปสเตอร์หนังสีแดงนิ่งๆ ก่อนจะหันไปทางแจยองอย่างอนาถใจ อีกคนกลับไปยังที่ของตัวเองตอนไหนไม่รู้และยักไหล่ด้วยสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้
“ไม่รู้สิ น่าจะเป็นหนังอีโรติกนะ ชื่อเรื่องก็ดูน่าสนใจ”
“เอาเป็นซูเปอร์แมนคืนชีพแล้วกันนะครับ เรื่องนี้ติดอันดับ 1 เลย”
“ได้ขอรับ ต้องแล้วแต่นายท่า
