หลังเลิกงานพาร์ตไทม์ในวันเสาร์ ซังอูแจ้งกับเจ้าของร้านว่าเขาต้องการทำงานถึงแค่เดือนพฤษภาคมเพื่อพัฒนาเกมและเตรียมตัวสอบปลายภาค อีกฝ่ายรู้สึกเสียดายมากจึงซักไซ้ไล่เรียงเป็นการใหญ่ว่าทำไมถึงไม่ทำงานต่อจนทำให้เขาเลิกงานช้ากว่าปกติถึงสิบนาที หลังจากตกลงกันได้ว่าคราวหน้าจะขอเลิกงานเร็วกว่าปกติสิบนาที ซังอูถึงได้ก้าวขึ้นบันไดออกจากร้านมา
พอออกมาก็พบกับรถของแจยองจอดอยู่บนถนน เป็นรถแฮตช์แบ็ก[1]ที่ถูกออกแบบมาโดยเน้นความเป็นเส้นตรง ลักษณะเป็นทรงกล่องสีขาวดูเหมือนตู้เย็นไม่มีผิด หลังคาและกระจกเป็นสีแดง เจ้าของรถกำลังยืนพิงรถเล่นโทรศัพท์อยู่
แจยองสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสีเทาอ่อนที่ซังอูเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ไม่ได้สวมแว่นหรือต่างหู แขนเสื้อถูกพับขึ้นเผยให้เห็นนาฬิกากับกำไลสายหนังที่อยู่บนข้อมือ ทรงผมเองก็คล้ายจะมีจุดที่ต่างไปจากทรงปกติแม้จะบอกไม่ได้ว่าเปลี่ยนไปอย่างไรก็ตาม ซังอูหยุดยืนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มก้าวเท้าเดินต่ออีกครั้ง
‘สภาพเราดูเป็นยังไงนะ’
เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาที่เขานึกกังวลเกี่ยวกับการแต่งกายของตัวเอง ซังอูก้มลงมองรองเท้าผ้าใบสีดำ กางเกงยีนส์เก่าๆ ไล่ขึ้นมาจนถึงเสื้อเชิ้ต