เช็ดเหงื่อที่ฝ่ามือเข้ากับกางเกงยีนส์แล้วยืดหลังนั่งตัวตรงเพื่อไม่ให้ตัวเองดูเสียเปรียบจนเกินไป หลังจากปล่อยให้ความเงียบโรยตัวอยู่สักพักแจยองก็พูดขึ้น
“เราไม่ได้คบกัน พี่ชอบเขาฝ่ายเดียว”
จู่ๆ ชายหนุ่มก็พูดสิ่งที่ทำให้ตัวเองเสียเปรียบออกมาแล้วทำท่าทางราวกับไม่รู้สึกอะไร พลางเหลือบตาขึ้นมาสบตากับจีฮเย
“แต่ถึงอย่างนั้นแล้วมันจะมีอะไรต่างล่ะ”
ต้องต่างอยู่แล้ว ถ้าทั้งคู่คบหากันอยู่ จีฮเยก็จะกลายเป็นตัวขัดขวางที่น่ารำคาญ แต่ถ้าจางแจยองกำลังรักข้างเดียวเหมือนเธออยู่ล่ะก็ เขาและเธอก็ถือว่าเป็นคู่แข่งที่เท่าเทียมกัน
“ถ้าทั้งพี่และฉันอยู่ในสถานะเดียวกัน งั้นก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องยอมแพ้นี่คะ”
“ไม่เลย เธอกำลังเข้าใจผิดแล้ว”
จีฮเยหุบปากฉับ คิดอย่างไรก็เดาไม่ออกว่าตัวเองเข้าใจผิดตรงไหน แจยองดูดน้ำก่อนจะก้มลงมองนิ้วมือของตัวเอง ใบหน้าที่หลุบตาลงนั้นดูดีราวกับนายแบบโฆษณา ไม่รู้ว่าคนที่มีนิสัยแบบนั้นดันมีเปลือกนอกที่ดูเป็นปกติดีแบบนี้ได้อย่างไร จีฮเยได้แต่นึกสงสัย
“นี่คงไม่ได้กำลังคิดว่าพวกเรากำลังสู้กันเพื่อแย่งซังอูหรอกใช่ไหม โหย ไม่เอาน่า”
“แล้วไม่ใช่เหรอคะ”
จีฮเยนึกพล็อตอย่างอื่นไม่ออกแล้ว ถ
