ล่อยไว้แน่”
ราวกับน็อตหลุด สายตาที่จ้องมาที่เธอนั้นดูเหมือนพร้อมจะทำทุกอย่าง และนั่นทำให้จีฮเยหวาดกลัวขึ้นมาในทันใด หญิงสาวนั่งตัวแข็งทื่อไปครู่ใหญ่ก่อนจะตั้งสติได้
‘เราต้องตั้งสติ! เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิด!’
แค่อยากเป็นแฟนกับรุ่นพี่ที่เรียนด้วยกันมันผิดตรงไหน ถ้าสองคนนั้นคบกันแล้วก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ชูซังอูไม่เห็นจะมีท่าทีอะไรเลย เพราะฉะนั้นสิ่งที่เธอเจออยู่ตอนนี้มันไม่ยุติธรรมเกินไปแล้ว จีฮเยตบแก้มสองข้างเพื่อเรียกสติ
“เรื่องนั้นฉันจะเก็บเป็นความลับให้เองค่ะ พี่ไม่จำเป็นต้องพูดจาน่ากลัวแบบนั้นหรอก”
ก่อนอื่นต้องทำให้สัตว์ร้ายที่กำลังโมโหสงบลงก่อน
“แล้วฉันก็ไม่เคยรู้มาก่อนด้วยค่ะ ถ้าพี่สองคนคบกันอยู่ ฉันต้องยอมถอยอยู่แล้ว”
จีฮเยสวนกลับด้วยความสะใจ เธอแอบเห็นอีกฝ่ายหรี่ตา ถ้าทั้งคู่คบกันอยู่ก็แค่บอกผ่านซังอูมาก็ได้ไม่ใช่เหรอว่าให้เลิกตามตื๊อได้แล้ว และแจยองก็คงไม่ต้องเรียกเธอมาคุยเป็นการส่วนตัวแบบนี้ จีฮเยได้ข้อสรุปว่าพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน
“เธอนี่ฉลาดเกินไปจนน่ารำคาญเลยนะ”
แจยองพูดกลั้วหัวเราะ แต่มันไม่ได้ฟังดูเหมือนคำชมเลยสักนิด จีฮเยเองก็หัวเราะ ‘ฮ่าๆๆ’ ด้วยสีหน้าตึงเครียด
