ารตัดอีกฝ่ายออกจากชีวิตอาจทำให้อาการของเขาย่ำแย่ถึงขีดสุด แต่เขาคิดว่าทุกอย่างล้วนเป็นราคาของการตัดสินใจที่ผิดพลาดทั้งสิ้น
“อยากกลับบ้านแฮะ”
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ซังอูคิดถึงบ้านมากขนาดนี้ บ้านที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่แม่วางไว้ บ้านที่ทุกอย่างอยู่ในที่ที่ควรจะอยู่ และบ้านที่ไม่มีอะไรมาทำอันตรายเขาได้ บางทีการคิดว่าตัวเองสามารถอยู่ตัวคนเดียวได้อาจเป็นแค่ความอวดดี เพราะโลกที่เขาเคยเชื่อว่ามันหมุนไปอย่างสมเหตุสมผล พอได้มารู้จักจริงๆ แล้วกลับเต็มไปด้วยคลื่นโหมกระหน่ำ และเรือโจรสลัดที่นำมาซึ่งความลำบากก็ได้ยิงปืนใหญ่ใส่เรือของซังอูอย่างไม่ปรานีจนอับปาง
ซังอูดันคีย์บอร์ดและค่อยๆ ฟุบหน้าลง ก่อนที่เรือจะอับปาง ความคิดเหลวไหลก็ผุดขึ้นมาในหัวขณะที่เขาอยู่ในสภาพสะบักสะบอม
‘อยากเห็น…ตอนแต่งตัวเป็นโจรสลัดจังแฮะ’
เมื่อพบว่าสารเอ็นโดรฟินหลั่งออกมาในสถานการณ์แบบนี้เขาก็แทบบ้า ได้เวลาที่ต้องไปหาหมอคนนั้นอีกครั้งเพื่อตรวจดูว่าสมองเกิดความผิดปกติหรือไม่
ซังอูเลื่อนเมาส์ไปกดเปิดเว็บบราวเซอร์ทั้งที่ยังฟุบหน้ากับโต๊ะ และกดเข้า SNS ของแจยองจากรายการบุ๊กมาร์ก แต่โพสต์สุดท้ายยังคงเป็นรูปที่ถ่ายกับซังอูต
