แน่นอนว่ายิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ก่อนจะออกจากบ้านของซังอู แจยองเดินเข้าไปใกล้ซีพียูเคสใสสะอาดสะอ้านแล้วกดปุ่มเปิดเครื่อง ทั้งที่เจ้าตัวสวมแต่เสื้อผ้าสีดำทะมึนแต่ซีพียูกลับส่องแสงไฟ LED สีรุ้ง
เครื่องคอมพิวเตอร์สเปคสูงใช้เวลาบูตเครื่องเพียงชั่วพริบตา เนื่องจากเป็นคอมพิวเตอร์ที่ใช้อยู่คนเดียว เจ้าของจึงไม่ได้ตั้งรหัสผ่าน ระบบรันเข้าสู่หน้าเดสก์ท็อปที่มีภาพพื้นหลังลายตารางสีขาวดำทันที มันดูเหมือนกระดานหมากรุกที่กางอยู่บนจอคู่ขนาดใหญ่ และมีไอคอนเพียง 3 ไอคอน
This PC ถังขยะ และ…
‘เอ๊ะ?’
แจยองคิดว่าตัวเองตาฝาดจึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้จอ แต่โฟลเดอร์นั้นถูกตั้งชื่อไว้ว่า ‘จางแจยอง’ ไม่ผิดแน่
โฟลเดอร์นั่นมันอะไรกัน เขาเดาไม่ออกเลย โฟลเดอร์รวมจุดอ่อนอย่างนั้นเหรอ หรือกำลังรวบรวมเอกสารสำหรับส่งฟ้อง? แจยองดับเบิ้ลคลิกที่โฟลเดอร์นั้นอย่างวุ่นวายใจ
‘นี่มันอะไรวะเนี่ย’
ในโฟลเดอร์เต็มไปด้วยรูปของแจยอง ในนั้นบันทึกรูปหลายสิบรูปรวมถึงคลิปวิดีโอมากกว่าสิบคลิป มีตั้งแต่รูปสมัยมัธยมปลายที่จำไม่ได้ว่าถ่ายไว้ตอนไหน ไปจนถึงรูปล่าสุดที่เขาโพสต์ลงใน SNS โดยจัดเรียงตามวันเดือนปี สถานที่ และแหล่งที่มา
“ไม่คิดเลยว่าจะใช้รูปกูช่วยตัวเอง
