สมุดโน้ตที่ควรจะว่างเปล่ากลับถูกขีดเขียนไว้มากมาย มีรูปรถและปืนต่างๆ อยู่สองสามหน้า ที่เหลือเป็นรูปคนทั้งหมด ล้วนแต่เป็นตัวการ์ตูน SD ที่สวมหมวกแก๊ปสีดำเหมือนกัน หางตาชี้ ขอบตาคล้ำลงมาถึงแก้ม หัวโต ตัวผอมแห้งเหมือนกิ่งไม้ เมื่อพลิกหน้าต่อไปอีกสองสามหน้าก็พบกับการ์ตูนชุด ‘การฆ่า ชซอ.’
‘วาดรูปพวกนี้ไว้ตอนไหน’
ในการ์ตูนสี่ช่อง ซังอูในร่าง SD ถูกผ่าครึ่งตัวตาย ถูกป่นเป็นผงตาย ถูกเป่าพองเป็นลูกโป่งแล้วแตกตาย ถูกแย่งหมวกจนป่วยตาย แต่ละรูปล้วนแปลกประหลาดพิสดาร แต่เพราะถูกวาดออกมาเป็นการ์ตูน ซังอูเห็นแล้วจึงหัวเราะออกมาเบาๆ แต่ภาพสุดท้ายดูไม่เหมือนลายเส้นปกติของแจยอง มันเป็นรูปด้านข้างของผู้ชายสวมหมวกคนหนึ่งที่ถูกวาดออกมาอย่างสมจริงราวกับรูปถ่าย
‘นี่เราเหรอ?’
ภาพนั้นถูกวาดออกมาดูดีเสียจนบอกว่าเป็นดาราก็เชื่อ ดวงตาที่หลุบลงมีขนตาเรียงเป็นแพ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากถูกวาดด้วยเส้นโค้งนุ่มนวล ลำคอมีการลงแสงและเงาเป็นพิเศษอย่างใส่ใจ เส้นเอ็นที่นูนออกมาและกล้ามเนื้อที่เชื่อมต่อกับหัวไหล่ มีแม้กระทั่งขี้แมลงวันที่อยู่เหนือคอเสื้อ ซังอูมองลงไปที่บ่าของตัวเองและเพิ่งได้รู้เป็นครั้งแรกว่าตรงนั้นมีขี้แม
