ไม่มีจุดประสงค์อื่น ซังอูเหมือนคนป่าที่ไม่เคยได้สัมผัสกับอารยธรรม ถือฉมวกและออกไล่ล่าความใครที่ไม่จำเป็นซึ่งคอยก่อกวนเขา
แจยองฟังด้วยสีหน้าเฉยเมยแล้วพูดออกมาคำหนึ่ง
“ข้อเสนอของฉันคืออะไรช่วยแจกแจงให้ชัดเจนที”
“คือการอนุญาตให้ต่างฝ่ายต่างทำสิ่งที่เป็นเรื่องปกติในการคบหากันครับ”
“ด้วยจุดประสงค์ของการแก้ปัญหาความต้องการทางเพศ?”
“ครับ”
“คู่นอน...แบบนั้นใช่ไหม”
“ครับ”
“แม่งเอ๊ย โคตรเหี้ย”
ซังอูไม่เข้าใจปฏิกิริยาของแจยอง เจ้าตัวเป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอที่มีปัญหาด้านศีลธรรมก่อน แล้วมาทำเหมือนซังอูทำอะไรผิดเสียอย่างนั้น
“เอาจริงๆ ฉันไม่คิดว่านายจะตกลง และไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร เออ ก็…ลองดูแล้วกัน”
“ครับ งั้นผมจะติดต่อไปนะครับ”
พูดจบซังอูก็เตรียมจะลุกขึ้นจากที่นั่ง แต่เสียงของแจยองก็รั้งเขาไว้
“เดี๋ยว”
แจยองไม่ได้ขยับตัว เขามองมาที่ซังอูด้วยสีหน้าเดียวกับก่อนหน้านี้ และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ทำไมถึงไม่เริ่มวันนี้แต่เป็นวันจันทร์ล่ะ เพราะต้องเตรียมตัว?”
“ครับ แล้วก็ต้องศึกษาด้วยครับ”
“ศึกษาอะไร”
“ต้องบอกด้วยเหรอครับ”
แจยองอ้าปาก สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างพิลึก
“เอ่อ… ฉันว่าฉันรู้แล้วว่านายจะพูดอะไร งั้นวันจ
