ลูบหน้า ความร้อนที่ไม่ได้เกิดจากอาการเมาเพียงอย่างเดียวส่งผ่านออกมาทางผิวหนัง
“เกมแนะนำ… ยาจาไทม์[3]”
เมื่อได้ยินเสียงพึมพำของซังอู แจยองจึงเงยหน้าขึ้น อีกฝ่ายกำลังชี้ไปที่กำแพง แจยองจึงหันศีรษะไปด้านหลังและพบว่าบนผนังมีข้อความติดอยู่ เป็นสรุปรวมเกมแนะนำสำหรับวงเหล้าพร้อมอธิบายวิธีเล่น มีทั้งเกมพระราชา เกมพับนิ้ว เกมภาพลักษณ์ และเกมยาจาไทม์ แจยองค่อยๆ หันกลับมาและสบเข้ากับดวงตาของซังอูที่ฉายแววสนุกสนานอย่างที่ได้เห็นไม่บ่อยนัก
“อยากลองเล่นเหรอ”
“ครับ”
“มีความในใจเยอะเลยสิท่า”
ซังอูจ้องเขาเขม็งโดยไม่ตอบคำถาม ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้อยู่แล้ว แจยองตอบรับข้อเสนอนั้นด้วยความยินดี เมื่อเขาพูดออกไปว่า “ไหนว่ามา” ซังอูก็เรียกชื่อเขาทันที
“จางแจยอง”
