ภาพจิตใจของคนอื่นนี่ครับ?”
“ฉันก็คิดอย่างนั้น ฉันถูกเลือกเพราะสูงเกิน 180 น่ะ”
“โดนพวกทหารใหม่ดูถูกสินะครับ”
“ฉันได้ชื่อว่าเป็นผู้ช่วยฝึกสุดโหดเถอะ ไอ้เด็กนี่”
“โห่ อย่ามาโกหกเลยครับ”
“มีแต่นายนั่นแหละที่มองฉันไร้ค่าขนาดนี้”
ซังอูเงียบไปครู่หนึ่ง
“ไม่ได้ไร้ค่าขนาดนั้นหรอกครับ”
จากนั้นความเงียบก็เข้าปกคลุม ทั้งสองต่างดื่มโดยไม่พูดอะไร หลังจากยกซดหมดแก้วผ่านไปแก้วแล้วแก้วเล่า ขวดโซจูก็ว่างเปล่าลงไปถึงสี่ขวดโดยไม่รู้ตัว แจยองกะพริบตาอย่างมึนๆ ซังอูถือแก้วโซจูไว้ในมือ หันไปด้านข้างเล็กน้อย แล้วกรอกโซจูเข้าปาก ท่าทางของเจ้าตัวยังมั่นคงเช่นเคย
‘ทำไมเซ็กซี่จังวะ…’
ตั้งสติ เด็กนั่นเป็นผู้ชาย ไม่ว่าในใจจะร้องตะโกนอย่างไร หรือแม้จะขยี้ตาแล้วมองอีกครั้งก็ยังคงเหมือนเดิม บนแก้มของอีกฝ่ายมีสีเลือดฝาดแผ่ซ่านเล็กน้อย ริมฝีปากดูแดงเป็นพิเศษ แจยองเลื่อนสายตาที่จ้องเขม็งลงมาตามลำคอของซังอูและหยุดพินิจเสื้อเชิ้ตลายตาราง ซังอูพับแขนเสื้อขึ้นเพื่อเปิดโซจูขวดใหม่ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แขน เมื่ออีกฝ่ายบิดข้อมือขาว เส้นเลือดสีน้ำเงินก็นูนออกมาให้เห็นเด่นชัด
‘ขืนเป็นแบบนี้เลือดกำเดาได้ไหลแน่ แม่ง’
เขายกฝ่ามือขึ้น
