⌘W
“กูต้องกลับบ้านแล้ว มึงไม่กลับเหรอ”
ยูนาเอ่ยถาม
“กี่โมงแล้วนะ”
“ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว”
แจยองกะพริบตาที่แห้งแล้วดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือ เวลาผ่านไปขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เขาออกไปเลี้ยงข้าวซองจินนอกมหาวิทยาลัยแล้วกลับเข้ามาตอนประมาณหนึ่งทุ่ม หลังจากนั้นก็ทำงานจนแทบไม่ได้พัก เมื่อบิดขี้เกียจ ความเมื่อยล้าก็หลั่งไหลเข้ามา
“หมู่นี้มึงขยันจังนะ อะไรอะ มีอะไรดีๆ ก็บอกกันบ้างดิ” ยูนาให้ความสนใจกับงานของเขา
‘ควรอธิบายยังไงดีนะ…’
แจยองครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และตอบในเวอร์ชั่นที่กระชับที่สุด
“เกมมือถือ”
“อินมากเลยดิ สนุกมากสิท่า?”
เขาพูดออกไปไม่ได้ว่าเป็นเพราะอยากได้รับคำชมจากคนพัฒนาเกมจึงได้แต่พยักหน้ารับ ขณะที่กำลังคิดว่าจะหากาแฟดื่มสักแก้วแล้วกลับบ้านก็มีข้อความเข้ามาที่โทรศัพท์
[นายจ้าง : อีก 5 นาทีจะเที่ยงคืนครับ เห็นยังไม่ส่งเมลมาผมเลยมาเตือน_11:55]
