ถึงอย่างนั้นภาพร่างที่จะทำให้นายจ้างอำมหิตพอใจไม่ได้วาดออกมาง่ายเหมือนปากพูด แม้จะนั่งลงที่โต๊ะเพื่อทำงาน แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าบูดบึ้งนั้นขึ้นมา เขาก็หงุดหงิดจนไม่มีสมาธิ ไม่ว่าจะวาดอะไรก็รู้สึกว่าชูซังอูที่คิดว่าแค่ลากเส้นสองสามเส้นก็ออกมาเป็นภาพที่สมบูรณ์ได้จะต้องพูดว่า ‘อันนี้ก็ใช้ไม่ได้ น่าผิดหวังจังเลยนะครับ ผมจะทำตามแผนเดิมครับ’
ในวันศุกร์ แจยองร่างตัวละครใหม่ได้ไม่กี่ภาพก็ล้มเลิกความตั้งใจแล้วออกไปดื่มกับพวกพี่ๆ ที่รู้จัก เริ่มด้วยการไปกินหมูสามชั้นย่างกับโซจูที่ร้านใกล้มหาวิทยาลัย แล้วย้ายไปดื่มค็อกเทลต่อที่บาร์แถวยอนซอกดง จากนั้นก็ไปเที่ยวเล่นที่คลับ และดื่มเบียร์ไปสองสามขวด พอกลับมาถึงบ้าน เขาก็ไม่มีแรงจับปากกาแล้ว
วันเสาร์แจยองมีสติแค่ครึ่งเดียวเพราะอาการเมาค้าง ตอนเย็นหลังจากกินซุปแก้เมาค้างแล้วพอจะตั้งสติได้บ้างเขาก็ดูหนังไปสองเรื่อง ก่อนจะนอนอย่างเต็มอิ่มและตื่นสายในวันอาทิตย์ จากนั้นเขาจับปากกาขึ้นมาอีกครั้ง และเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาพอดีจึงลองขีดๆ เขียนๆ ดู ภาพที่ออกมาค่อนข้างใช้ได้เลยทีเดียว ตัวละครไม่ระบุเพศที่มัดผมหยิกกระเซอะกระเซิงรวบเป็นจุกเดียว มือทั้งสองข้างถือปืนเ