จากที่เคยเห็นตัวอย่างมามากมาย แจยองจึงเชื่อว่าขอเพียงเลี้ยงข้าวรุ่นน้อง ทำดีกับรุ่นน้อง เขาก็จะได้รับความจงรักภักดี และจนถึงตอนนี้มีรุ่นน้องเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ติดกับ รุ่นน้องคนนั้นคือคนที่กินพิซซ่าด้วยสีหน้าที่ชวนให้นึกสงสัยว่าพิซซ่านั้นจะกลายเป็นโคลนหรืออย่างไร อีกฝ่ายเหมือนเครื่องจักรที่มีหน้าที่ทำลายอาหารแล้วส่งมันลงท้องไป รีซอตโต้เองก็รสชาติไม่แย่ แต่ฝ่ายนั้นก็ทำหน้าเหมือนกินข้าวต้มที่ไม่ได้ปรุงรส ทั้งที่ดูไม่น่าจะเป็นคนจู้จี้เรื่องรสชาติอาหารเมื่อดูจากการที่สามารถกินข้าวที่โรงอาหารได้ทุกวันโดยไม่บ่น
ปีนี้แจยองใช้ชีวิตเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเป็นปีที่ห้าแล้ว เขาเก่งมากเรื่องการดึงรุ่นน้องมาเป็นพวก ผู้ชายกับผู้หญิงมีวิธีสร้างความประทับใจแตกต่างกันไป สำหรับผู้ชายแค่สั่งอาหารเดลิเวอรีมาเลี้ยง หลังจากนั้นก็เล่นสเก็ตบอร์ดโชว์ แค่นี้โดยส่วนใหญ่พวกเขาก็จะกลายเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์แล้ว ส่วนผู้หญิงก็เลี้ยงข้าวได้ แต่ต้องใส่ใจมากกว่าผู้ชาย ต้องชวนคุยและทำให้หัวเราะบ่อยๆ จึงจะให้ความรู้สึกว่าสนิทกัน ด้วยเหตุนั้นเขาจึงคิดว่าชูซังอูอาจจะจัดเป็นเพศที่สาม[1]
แจยองจู่โจมซังอูโดยไม่เลือกวิธีการ เขาเลือก
