ยครั้งที่แจยองอยากจับซังอูมาตีเพราะพูดจาไม่เข้าหู แต่ฝ่ายนั้นก็ไม่เคยพูดผิดเลยสักครั้ง ทุกครั้งที่ถูกปฏิเสธ แจยองจะมองเป็นเรื่องขำๆ แล้วปล่อยผ่านไป แต่ครั้งนี้เท่านั้นที่เขาปล่อยไปไม่ได้ เขาพยายามไปตั้งขนาดนั้น คุยกันยังไม่ทันรู้เรื่องก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเสียแล้ว
แจยองทะเลาะกับซังอูตรงนั้นและทำลายทุกสิ่งที่ตนสร้างมา เขามีความสามารถในการแสดงให้คนอื่นเชื่อว่าคนไม่สนโลกอย่างเขาเป็นเทวดา แต่พออยู่ต่อหน้าชูซังอู เขากลับใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรแทบไม่ได้เลย
พอกลับถึงบ้านเขาก็คิดไตร่ตรองอย่างละเอียด ใจหนึ่งก็คิดว่า ‘เชี่ยเอ๊ย เกลียดกูขนาดนั้น กูก็ต้องไสหัวออกมาดิวะ’ แต่อีกใจก็ปรารถนาว่า ‘แต่ถึงอย่างนั้นก็อยากให้จบกันด้วยดี’ สองความคิดประจันหน้ากันอย่างดุเดือด และในการต่อสู้กันระหว่างปีศาจกับเทวดา ปีศาจก็เป็นฝ่ายชนะ
‘แต่ถึงยังไงมันก็ไม่ควรจะจบแบบนี้ปะวะ’
มันคือปีศาจที่ซุกซ่อนความปรารถนาอันดำมืดที่ว่าอยากจะเห็นหน้าชูซังอูอีกสักครั้ง
วันต่อมา แจยองจินตนาการภาพตัวเองเรียกซังอูมาหาก่อนเริ่มคาบ ‘Embedded System’ ยื่นตั๋วหนังให้อีกฝ่ายราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเดินจากไปแบบคูลๆ แม้ข้างในจะเต็มไปด้วยรอยขีดข่วน แต่
