เขายื่นมือออกไปโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะกำหมัดแล้วดึงกลับเข้าหาตัวอีกครั้ง แต่แล้วก็ยื่นมือออกไปอีก แล้วก็ดึงกลับมาอีก มือของเขาฝ่าฝืนคำสั่งของสมองราวกับมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นเอกเทศ
หลังจากยื้อยุดกันอยู่สองสามครั้ง มือขวาของซังอูก็เอาชนะสมองและเปิดตู้ เมื่อเห็นซังอูหยิบ ‘รุ่งสาง777’ เจ้าของร้านที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เอ่ยขึ้น
“เมื่อวานไปดื่มมาเหรอ วันนี้ป้าอารมณ์ดี อันนั้นเธอก็เอาไปเถอะ เห็นหน้าเธอคราวที่แล้วแล้วป้ารู้สึกไม่สบายใจน่ะ”
ซังอูเผลอรับเครื่องดื่มแก้เมาค้างฟรีมาโดยไม่รู้ตัว แต่เขายังไม่รู้ว่าจะเอาไปใช้ที่ไหน ขณะที่ซังอูกำลังจะขอจ่ายเงิน เจ้าของร้านก็เดินกลับไปที่เคาน์เตอร์แล้ว
ซังอูเดินออกจากร้านแล้วเปิดกาแฟกระป๋องที่แจยองให้เมื่อเช้าดื่มพลางเดินเล่นไปตามทาง หลังจากโยนกระป๋องทิ้งที่ถังขยะใบที่สองหน้าคณะวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ เขาก็ตรงไปที่ห้องสมุด ลงทะเบียนและสแกนหนังสือใหม่เสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็ไปนั่งที่
เมื่อเปิดกระเป๋าเขาก็พบเครื่องดื่มกระป๋องนอนอยู่ท่ามกลางหนังสือเรียน ซังอูหยิบหนังสือเล่มที่จะอ่านขึ้นมาวางบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย แล้วหยิบ ‘รุ่งสาง777’ ขึ้นมาพิจารณา
