[มือไม่พาย 3: ซังอูวันนี้พี่กลับก่อนนะ_13:27]
[มือไม่พาย 3: ถึงจะเศร้าก็ฮึบไว้นะ_13:27]
ซังอูจ้องหน้าจอโทรศัพท์ หลังจากอ่านข้อความสั้นๆ อยู่หลายครั้งเขาก็แตะที่ช่องพิมพ์คำตอบแล้วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
‘ดีเลยครับ’
‘ยินดีครับ’
‘พรุ่งนี้ มะรืนนี้ ก็ขอให้ทำแบบนี้ต่อไปนะครับ’
ซังอูพิมพ์แล้วลบอยู่หลายครั้ง สุดท้ายก็ตอบกลับไปว่า ‘ครับ’ แล้วโยนโทรศัพท์ลงกระเป๋า
จางแจยองต้องเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วแน่ๆ หรือไม่ก็แค่ล้อเล่นอย่างเคย เศร้าอย่างนั้นหรือ? มีอะไรให้เศร้าที่ไหนกัน ดีออกที่คนที่คอยก่อกวนไม่อยู่
return 0;
