ตและเขียนไอเดียลงไป เขาคิดจะทำคนเดียว แต่แจยองก็ยังดึงโต๊ะที่เรียงขนาบข้างเข้ามานั่งชิดกับโต๊ะของซังอู ซังอูเอ่ยปากขึ้นโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย
“ในนี้มีประโยคถาม-ตอบเกี่ยวกับสถานที่อยู่หลายประโยค เราสร้างสถานการณ์บอกทางให้กับนักเรียนชาวจีนที่มาแลกเปลี่ยนที่ ม.ฮันกุก แล้วกันครับ ผมจะเป็นคนเกาหลี ส่วนรุ่นพี่ก็เป็นคนจีนไปนะครับ”
แม้ซังอูจะไม่ได้คาดหวังปฏิกิริยาตอบรับ แจยองก็บ่นพึมพำราวกับรออยู่แล้ว
“โคตรน่าเบื่อ ถ้าฉันต้องทำโปรเจกต์เกมร่วมกับนายนี่แย่เลยนะ เกือบไปแล้ว”
“…”
จะว่าไปแล้ว อีกฝ่ายมักจะวิพากษ์วิจารณ์ความคิดสร้างสรรค์ของซังอูเสมอ ‘ยอดมนุษย์ผัก’ ไม่น่าสนใจบ้างล่ะ หาว่าเขาขาดจินตนาการถึงสองครั้งสองคราบ้างล่ะ ตอนแต่งกลอนสามบรรทัดก็ให้คะแนนความแปลกใหม่ศูนย์คะแนน
“งั้นก็เสนอไอเดียมาสิครับ”
ซังอูโยนดินสอกดลงบนสมุดโน้ต แจยองเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างอวดดีเหมือนที่ทำเป็นประจำ พอเขายกมือขึ้นกอดอกก็ให้ความรู้สึกเหมือนจะมีไอเดียอะไรสักอย่าง แจยองกวาดตามองกระดาษที่มีประโยคภาษาจีนเขียนอยู่แล้วเอ่ยขึ้น
“ทำเรื่องพ่อค้าสมัยราชวงศ์ชิงหลอกเอาเงินทางโทรศัพท์กันเถอะ”
“อะไรนะครับ”
“เริ่มแรกก็ขายของอยู่ที่ตลาด ‘
