ะคิดว่ามันไม่ยุติธรรมสำหรับตัวเองที่เรียนไม่จบ แต่พอซักไซ้ไล่เรียงดูแล้วนี่มันกรรมตามสนองชัดๆ คนที่ไม่ได้ทำอะไรผิดอย่างเขากลับต้องมานั่งรออยู่นอกห้องเรียนแบบนี้เพราะเรื่องนั้นมันโหดร้ายเกินไปจริงๆ
“ไอ้ ERROR เวรเอ๊ย!”
ซังอูสบถคำด่าที่เขาคิดว่าเลวร้ายที่สุดออกมา Error มีหลายประเภท ถ้าแค่พิมพ์ผิดหรือรูปแบบผิดยังสามารถแก้ได้ง่ายๆ แต่ถ้าเป็น Error ในเชิงตรรกะล่ะก็ ต่อให้มั่นใจว่าเขียนโค้ดได้สมบูรณ์แบบแล้ว มันก็ Error อยู่ดี และต่อให้พลิกโค้ดทั้งหมดเพื่อหาจุดที่ผิดก็หาไม่พบ Semantic Error นี้ก็เหมือนกับจางแจยองที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาทำลายชีวิตประจำวันของซังอู
เมื่อหมดคาบ นักศึกษาก็กรูกันออกมา ซังอูเดินสวนคนเหล่านั้นไปยังที่นั่งเพื่อเก็บกระเป๋า หางตาเหลือบไปเห็นเสื้อขนเป็ดสีแดงแต่เขาไม่ได้สนใจและออกจากห้องเรียนมา เป้าหมายของจางแจยองคือการทำให้ซังอูโกรธ เขาจึงไม่อยากแสดงสีหน้าให้อีกฝ่ายได้ใจ
ความเป็นปกตินั้นเมื่อสูญเสียไปแล้วครั้งหนึ่งก็เหมือนกับการเล่นเกม Jenga[1] แล้วดึงไม้พลาด ทำให้มันพังลงมาทั้งหมด ในคาบเรียน ‘อัลกอริทึม’ ซังอูนั่งตรงที่นั่งซ้ายสุดแถวสองซึ่งมีเสาบังทำให้มองไม่เห็นหน้าอาจารย์
