นคนบ้า คนนิสัยไม่ดี คนเรียกร้องความสนใจ ผมก็จัดการมาหมดแล้ว สิ่งที่รุ่นพี่ทำไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับผมเลยสักนิด”
เขาจงใจคุยโวโอ้อวด เห็นดังนั้นแจยองก็ยิ้มอย่างยินดี
“ได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งมีไฟแฮะ”
“ก็ลองดูสิครับ รุ่นพี่โรคจิต”
“อืม ยังไงก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ขอบคุณน้า รุ่นน้องประสาท”
ซังอูหมุนตัวขวับแล้วเดินไปที่จักรยานที่จอดไว้หน้าห้องสมุด เขาพยายามใช้หลังบังไว้เผื่อว่าแจยองจะแอบมองว่าจักรยานของเขาหน้าตาแบบไหน เมื่อปลดล็อกจักรยานได้แล้วก็ขึ้นคร่อมทันที
‘คงไม่ได้ปล่อยลมใช่ไหมวะ’
ถ้าอีกฝ่ายมายุ่งกับจักรยาน เขาก็จะมีเรื่องให้แจ้งตำรวจทันที แต่จักรยานกลับยังวิ่งฉิวปกติดี สิ่งที่เกิดขึ้นมีเพียงซังอูกลับถึงบ้านเร็วกว่าปกติเท่านั้น
ซังอูล็อกจักรยานไว้ที่หน้าอะพาร์ตเมนต์แล้วขึ้นไปที่ชั้น 4 เมื่อปลดล็อกประตูและเข้ามาในห้อง ร่างกายและจิตใจของเขาก็รู้สึกปลอดภัย ซังอูนอนพักอยู่บนเตียงครู่ใหญ่โดยไม่เปลี่ยนเสื้อผ้า
‘จู่ๆ มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย’
เขาถูกก่อกวนทั้งวัน เรียนก็ไม่มีสมาธิ กินข้าวก็ไม่ย่อย จะเดินเล่นก็ล้มเหลว ที่ห้องสมุดก็อ่านหนังสือไม่ได้ ถึงจะพูดกับแจยองไปแบบนั้น แต่ซังอูไม่มั่นใจเลย ไอ้คนที่ชื่อจา
