ำแล้วเดินไปที่หน้าคณะวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
“…”
ดูไม่น่าใช่เรื่องบังเอิญที่ถังขยะใบที่สองที่เขาใช้เป็นประจำมาเต็มในเวลาแบบนี้ ซังอูทิ้งกระป๋องกาแฟที่ถังขยะใบนั้นมาตลอดโดยไม่เคยต้องกังวลว่ามันจะเต็ม เขารู้สึกแย่ที่ต้องโยนกระป๋องลงในถังขยะใบที่สาม เพราะกระป๋องลอยไปกระแทกกับปากถังแล้วตกลงบนพื้นทำให้เขาต้องหยิบขึ้นมาทิ้งอีกครั้ง ซังอูสั่นไปทั้งตัวด้วยความหงุดหงิด ขณะเดียวกันก็มุ่งหน้าไปยังห้องสมุด
‘ที่นี่มันมาก่อกวนเราไม่ได้แน่’