(7)
กระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง จู่ๆ ไอ้บ้าที่เคยบอกว่าอย่ามาเจอกันอีกก็พาเด็กสาวหน้าตาดีมาที่ร้านที่แจยองทำงานอยู่ ร้านนี้เป็นร้านของพี่สาวที่รู้จักกัน แจยองจึงมาช่วยงานที่นี่ตั้งแต่วันเปิดร้าน คนแถวนี้ต่างรู้กันทั่วว่าเขาทำงานอยู่ที่นี่
แจยองความดันขึ้นตั้งแต่วินาทีที่เห็นไอ้บ้าเดินเข้ามาในร้าน ขณะที่เขาเดินเข้าไปรับการต่อสู้ที่เข้ามาหาอย่างไม่เกรงกลัวด้วยตัวเอง หัวใจของเขาก็เต้นแรง
แต่ไอ้บ้าเพียงแค่สั่งพาสต้าเท่านั้น ฝ่ายนั้นจำแจยองไม่ได้ และนั่นไม่ใช่การแสดง แม้แต่ตอนที่สบตากัน อีกฝ่ายก็แค่มองผ่านๆ เหมือนคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก ใจของแจยองเต็มไปด้วยอารมณ์ที่รุนแรงเป็นสองเท่าของความโกรธทั้งหมดที่เขาเคยรู้สึก
ทำไมวะ
ระหว่างรออาหาร แจยองครุ่นคิดพิจารณาว่าทำไมเขาถึงรู้สึกหัวร้อนขนาดนี้ และคำตอบก็มีเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือ ความเมินเฉยสุดขีด
เรื่องงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ เหตุการณ์ 850 วอน และการสัมภาษณ์นั้นมันผ่านมานานแสนนาน อาจจะลืมไปแล้ว แต่เรื่องที่ตัวเองเป็นต้นเหตุที่ทำให้คนคนหนึ่งเรียนไม่จบ ถ้าแม่งเป็นมนุษย์คนหนึ่งก็ควรจะนึกถึงจิตใจของอีกฝ่าย และอย่างน้อยก็ควรจะแกล้งทำเป็นละอายใจหน่อยไม่ใช่หร
