ือ ยิ่งถ้าอีกฝ่ายแสดงมิตรไมตรีให้เห็นยิ่งแล้วใหญ่ ดูเหมือนว่าในหัวของไอ้เด็กนี่จะคิดแค่ว่าตัวเองไม่ผิด รีบๆ ไสหัวไปได้แล้ว
‘เอ่อ รุ่นพี่…คิมยองแจ’
ยิ่งไปกว่านั้น เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่เห็นแจยองเป็นมนุษย์คนหนึ่ง และคิดว่าแจยองเป็นอะไรสักอย่างที่ส่งเสียงเอะอะโวยวาย ด้วยเหตุนั้นเพียงแค่แจยองเปลี่ยนการแต่งตัวและเครื่องประดับเล็กน้อย เจ้าตัวก็จำไม่ได้แล้ว แจยองไม่เคยเจอใครที่ทำให้เขารู้สึกไร้ค่าไปทั้งตัวขนาดนี้มาก่อน
ความโกรธของแจยองเป็นไปในทิศทางที่ประหลาดเล็กน้อย ในขณะที่ตัวแทนนักศึกษาเอกคอมฯ ผู้เรียกหาไม้เบสบอลในวันนั้นอยากจะกระทืบไอ้บ้านี่ แจยองกลับอยากทำให้อีกฝ่ายหันมาสนใจตนให้เท่ากับที่ตนสนใจอีกฝ่าย
แจยองต้องการให้สายตาเรียบเฉยของไอ้บ้าบิดเบี้ยวด้วยความเกลียดชัง หรือความรู้สึกรุนแรงใดๆ ก็ตาม ต้องการให้ชื่อจางแจยอง สามพยางค์นี้ถูกสลักไว้ในสมองที่เหมือนเครื่องจักรกลนั้น
‘มีอะไรที่ไม่ชอบไหม’
‘รุ่นพี่ครับ’
แบบนั้นก็ง่ายเลยสิ หลังเสร็จจากเรื่องในวันนั้น แจยองก็เริ่มทำตามแผนทันที ในสมุดโน้ตที่ไอ้บ้าทิ้งไว้ที่ห้องประชุมมีตารางเรียนของเทอมหน้าอยู่ แจยองจึงจัดตารางของตัวเองโดยอ้างอิงจากตารางเรีย
