เอสเปอร์หนุ่มปฏิบัติตัวต่อเจ้าชายรัชทายาทแบบเป็นกันเอง ถ้าเป็นคนแบบแทฮาจิน จะทำตัวแบบนี้ก็ไม่ได้น่าตกใจอะไร องค์ชายรัชทายาทก็ดูเป็นคนใจกว้าง ไม่ได้ถือตัวสักเท่าไหร่ด้วย
‘เป็นเพื่อนกันงั้นเหรอ?’
แทฮาจินเงียบมาตลอดเวลาที่เขาสนทนากับริคาร์โดแต่กลับพูดทะลุกลางปล้องขึ้นมาเหมือนไม่พอใจกับสิ่งที่ผู้เป็นสหายเพิ่งบอกเท่าไหร่นัก ยอนอีเลิ่กลั่กพูดอะไรไม่ออก ส่วนริคาร์โดทำเพียงยักไหล่น้อย ๆ อย่างไม่ยี่หระ
“เอ้า ก็ฉันได้รับรายงานว่านายรังแกไกด์อียอนอีแบบเกินกว่าเหตุนี่ สงสัยฉันจะเข้าใจผิดไปเองละมั้งเนี่ย”
“อย่ามายุ่งน่า”
“ฉันรู้ความสามารถของไกด์อียอนอีดี แล้วแบบนี้จะไม่ให้ยุ่งได้ยังไง? เขาเป็นเหมือนแสงสว่างเรืองรองสุดล้ำค่าของประเทศนี้เชียวนะ”
ยอนอีหันไปจ้ององค์หญิงเอเลนา ส่งคำถามไปทางสายตาว่าองค์ชายรัชทายาทก็รู้ว่าตัวเองเป็นไกด์ระดับ S ด้วยงั้นเหรอ หญิงสาวผู้สูงศักดิ์เพียงแย้มยิ้มแพรวพราย นั่นเป็นคำตอบอันไร้เสียงแต่ชัดเจนอย่างยิ่งแล้ว
‘พวกเชื้อพระวงศ์นี่ ชอบมายุ่งกับชีวิตชาวบ้านเขาซะจริง…’
คนถูกเปิดโปงความลับนึกค่อนขอดในใจว่าคนพวกนี้มีสปอร์ตไลท์ติดตั้งไว้ในปากหรือยังไงกัน ดวงหน้าขาวหันไปทอ