ดสายตามองใบหน้าด้านข้างอันแสนจะดูดีของแทฮาจินก่อนจะเอ่ยปากถาม
“คุณเอสเปอร์มีธุระอะไรที่นี่เหรอครับ?”
เห็นอีกฝ่ายถึงกับลาหยุดประจำปีก็เลยทึกทักเอาว่าน่าจะมีธุระสำคัญมาก แต่ผิดคาดที่ได้มาเจอผู้เป็นนายในพระราชวังหลวงแห่งนี้ คนถูกถามเพียงรินไวน์ใส่แก้วว่างเปล่าและพูดตอบ
“มีประชุมตามกำหนดการครับ”
“อ๋อ”
เรื่องที่ทำให้ถึงกับต้องลางานคือการประชุมตามกำหนดการนี่เอง ยอนอีนึกถึงทะเลสีเลือดกับภาชนะของอีกฝ่ายขึ้นมาชั่วขณะแล้วเดาะลิ้นในใจ สุดยอดคนสู้ชีวิตอยู่ตรงนี้แล้ว น่าสงสารชะมัด ขนาดวันพักผ่อนยังต้องมาทำงานอีก
ริคาร์โดหยิบแก้วเปล่าที่วางอยู่ตรงกลางมารินไวน์ลงไปประมาณครึ่งแก้ว จากนั้นจึงเริ่มเอ่ยปากพูดกับยอนอีอีกครั้ง
“ผมเองก็มีเรื่องจะคุยกับคุณอยู่พอดีเหมือนกัน”
“เชิญท่านพูดมาได้เลยครับ”
“สนใจมาเป็นไกด์ในสังกัดราชวงศ์ไหม? เอ้อ แน่นอนว่าต้องทำหน้าที่ควบคู่ไปกับหน้าที่ไกด์ในสังกัดของเอสเปอร์แทฮาจินนะ แต่ถ้ามองในมุมสวัสดิการ ผมพนันได้เลยว่านี่เป็นข้อเสนอที่ดีที่สุดในสายอาชีพนี้แล้วละ ว่าไง?”
ตรงไปตรงมาดีนี่
แก้วไวน์ในมือที่ยังไม่พร่องไปแม้แต่หยดเดียวถูกหมุนควงไปมา เขาหลุบตาลงครุ่นคิดครู่หน
