ิธีการ
แทฮาจินหวังว่าสิ่งที่คิดจะเป็นเพียงความอคติบังตา แต่น่าเสียดายที่โรนีลล์เป็นมนุษย์แบบนั้นจริง ๆ
-ฉันอยากสานสัมพันธ์กับคุณค่ะ ฉันคิดว่าฉันน่าจะชอบคุณเข้าให้แล้ว
ไม่เข้าใจเลยว่าอีกฝ่ายรู้จักอะไรในตัวเขาถึงได้พูดว่าชอบออกมา ฮาจินไม่แม้แต่จะฟังคำพูดหลังจากนั้นของเธอแล้วไล่ตะเพิดแขกไม่ได้รับเชิญออกไปนอกห้องทันที ไม่เหตุผลอะไรจะต้องทนฟังเลยสักนิด
เพียงไม่นานปัญหาก็เกิดขึ้นหลังจากนั้น
-ลองเก็บไปใคร่ครวญให้ดีเถอะ หลานสาวบ้านนั้นถึงกับลั่นวาจาว่าจะอดข้าวอดน้ำจนวุ่นวายกันไปหมด เห็นว่าท่านประธานใหญ่รักใคร่เอ็นดูหลานสาวคนนี้เหมือนแก้วตาดวงใจ… ขืนเป็นเช่นนี้ ประธานใหญ่โบลนีดจะไม่คิดยกเลิกการค้าขายกับประเทศเราไปหมดทุกอย่างเลยหรือ?
ฮาจินได้ฟังคำพูดแบบนั้นระหว่างงานร่วมรับประทานอาหารกับองค์จักรพรรดิซึ่งถูกจัดขึ้นอย่างกะทันหัน
คำพูดขององค์จักรพรรดิเป็นอะไรที่ยากจะเชื่อได้ลง เป็นไปไม่ได้ที่บริษัทเอกชนซึ่งไตร่ตรองผลกำไรขาดทุนอย่างเข้มงวดจะยุติการค้าขายในทุก ๆ ด้านกับประเทศใดประเทศหนึ่งด้วยเรื่องส่วนตัวแบบนั้น แต่ถ้าหากองค์จักรพรรดิใส่สีตีไข่ให้กับคำพูดของท่านประธานคนนั้นก็เป็นอะไรที่พอจะเข้าใจได้
และ