ที่พูดถึงเรื่องนั้น ซึ่งมันทำให้อึยบินรู้สึกคล้อยตามไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไรก็ตาม
ถ้าไม่รุนแรงมากเกินไปก็น่าจะไหวอยู่แหละมั้ง? เธอคิดเช่นนั้น
– ไม่ขัดเลยแฮะ ดูท่าทางอึยบินของฉันก็เป็นมาโซคิสม์เหมือนกันสินะ ไม่เจ็บเลยใช่ไหมล่ะ? แถมยังเร้าใจกว่าเดิมใช่ไหม?
ผ่านไปวันแล้ววันเล่ากระทั่งมาถึงจุดแตกหัก ทันทีที่รู้สึกว่าร่างกายกำลังจะแหลกสลาย หัวใจของเธอพลอยแหลกเป็นเสี่ยง ๆ ไปกว่าครึ่ง เธอทั้งไม่อยากอาหารและรู้สึกผิดที่จะกลับบ้านไปหาแม่ ตั้งแต่จำความได้อึยบินไม่เคยถูกตีเลยสักครั้ง แต่เธอกลับเอาร่างกายที่พ่อแม่เฝ้าถนอมอย่างดีมาให้คนอื่นทรมานเล่น ยิ่งนับวันการไปเจอยอนอีโดยต้องแกล้งทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ยิ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ
จนกระทั่งวันหนึ่งที่จูมีฮุนเพื่อนของเธอได้ตัดสินใจจบชีวิตลงในห้องพัก
เขาเป็นคนที่มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง รู้จักรักและดูแลตัวเอง อีกทั้งยังได้รับความรักจากผู้คนมากมาย ทว่าคนอย่างเขากลับไม่สามารถเอาชนะความโศกเศร้าที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัวได้และจากโลกนี้ไปคนเดียว อึยบินไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าความตายของคนเรามันเกิดขึ้นได้ง่ายขนาดนี้เชียวหรือ
เรื่องที่เกิดขึ้นได้สร้างสะเ
