แฟน วันนี้ก็เลยเลิกงานเร็วนี่นา ใช่ไหมครับคุณอึนกยอง?”
“ค่ะ น่าจะเป็นแบบนั้น แต่สีหน้าเธอดูไม่ค่อยแฮปปีเท่าไหร่เลย”
“อ้าว ผมไม่ทันได้มองเสียด้วยสิ”
บทสนทนายังไม่ทันจบดี ผู้มาเยือนก็พุ่งตัวออกไปจากอาคารส่วนกลางอย่างร้อนรน อึยบินไปหาจูแดยองแต่โกหกว่ากำลังทำงานล่วงเวลาเนี่ยนะ
มีเหตุผลอะไรที่คิมอึยบินต้องโกหกเพื่อนรักอย่างเขากันแน่
ทันทีที่ขึ้นรถ ยอนอีก็กำพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีซีด เธออยู่ไหนกันแน่ หอของจูแดยองก็ไม่น่าจะใช่ เพราะหอพักมีกฎไม่ให้คนต่างเพศเข้าออกได้
ถ้างั้นจะเป็นที่ไหน
ลางสังหรณ์ว่าเรื่องร้าย ๆ กำลังเกิดขึ้นพุ่งเข้ามาโจมตีความคิดของยอนอีอีกครั้ง เขารู้ดีว่านี่อาจเป็นการล้ำเส้นเรื่องส่วนตัวของอึยบิน แต่ถึงอย่างไรเขาก็ต้องการจะรู้เพื่อความสบายใจ เพราะเธอเป็นเพื่อนคนสำคัญสำหรับเขา จะว่าเล่นใหญ่ก็ได้ แต่ยอนอีคิดอยากจะกำจัดปัญหามากมายรอบตัวอึยบินให้หาย ๆ ไปให้หมดเสียด้วยซ้ำ
