หลังจากครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้เรื่องที่อยู่ของคนทั้งสอง ยอนอีก็ตัดสินใจควักโทรศัพท์ออกมากดโทรออกไปหาใครคนหนึ่ง
– แทฮาจินครับ
“ผมไกด์อียอนอีครับ คุณยุ่งอยู่หรือเปล่า?”
– …รู้เบอร์ของผมได้ยังไงครับ
“ไกด์ในสังกัดจะไม่รู้เรื่องนั้นได้ยังไงล่ะครับ หัวหน้าทีมนั่นแหละที่ให้ผมมา”
– มีเรื่องอะไรครับ?
“จำได้ว่าคุณเอสเปอร์เคยบอกว่าห้องควบคุมกลางอยู่ในการดูแลของคุณใช่หรือเปล่าครับ?”
– ช่วยพูดธุระออกมาเถอะครับ
อีกฝ่ายคงขี้เกียจจะฟังคำพูดอ้อมค้อมของเขาถึงได้ตัดบทกันเสียดื้อ ๆ ปกติยอนอีมักหลีกเลี่ยงการขอร้องอะไรบางอย่างจากคนอื่นแบบซึ่ง ๆ หน้า แต่ครั้งนี้เขากลับรวบรวมความกล้าพูดออกมาตรง ๆ เพราะมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนรัก จะมัวชักช้าไม่ได้แล้ว
“คุณช่วยติดตามตำแหน่งของไกด์ระดับ B- คิมอึยบินให้ทีได้ไหมครับ? ผมรู้ว่านาฬิกาติดตั้ง GPS ไว้”
ปลายสายนิ่งเงียบไปชั่วอึดใจหนึ่ง แสดงให้เห็นว่าเขาหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย
– ทีตอนนั้นคุณยังบอกเองว่าไม่ให้ผมใช้อำนาจตามอำเภอใจแท้ ๆ
“แต่คุณก็บอกผมกลับนี่ครับ ว่าอำนาจมันมีไว้เพื่อทำอะไรแบบนี้อยู่แล้ว”
– เชื่อฟังคำพูดของผมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ
“ผมขอร้องละครับ”
-…