“ยอนอี ศูนย์เมืองหลวงเป็นยังไงบ้างลูก? เห็นเขาว่ามีการแบ่งชนชั้นกันหนักเลย… ขนาดอึยบินอยู่เมืองหลวงมาตั้งแต่แรก แม่ยังอดเป็นห่วงไม่ได้”
จองซุกผละตัวออกมาเอ่ยถามด้วยสีหน้าห่วงใย ตอนนั้นยอนอีถึงได้วางประเป๋าลงแล้วหันไปลูบหัวอึยจู
“ก็โอเคนะครับ ถึงหัวหน้างานจะแปลก ๆ… รูมเมตก็นิสัยแย่ด้วย… ฮ่าฮ่า แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ”
ไม่มีส่วนไหนในคำพูดที่ดูไม่เป็นไรเลยสักนิด จองซุกยกมือลูบแก้มยอนอีพลางถอนหายใจ
“แม่รู้ว่ายอนอีของแม่เก่งอยู่แล้ว แต่ถึงยังไงก็ต้องดูแลร่างกายให้ดี ๆ ตลอดด้วยนะ อึยบินบอกว่าเราพลังตื่นใหม่เป็นระดับ A0 ด้วยนี่ คงจะงานยุ่งขึ้นมากแน่เลยใช่ไหม?”
“เอ๋? พี่พลังตื่นใหม่เหรอ? อย่างเจ๋ง! หนูเพิ่งเคยเห็นไกด์ระดับ A0 ครั้งแรกเลย!”
ดูท่าทางข่าวจะแว่วมาเข้าหูคนบ้านนี้เรียบร้อยแล้ว ตอนแรกยอนอีคิดจะมาอธิบายให้ฟังด้วยตัวเองในวันนี้ แต่ดูเหมือนจะไม่จำเป็นจึงได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ
“ครับ ตามนั้นแหละครับ”
ยอนอีผละมือออกจากศีรษะของอึยจู เขาล้วงอกเสื้อแล้วหยิบซองออกมาสองซองก่อนจะยื่นให้กับแม่ลูกทั้งสองคน
“ผมได้เลื่อนขั้นครับ ให้คุณแม่เป็นสินน้ำใจ ส่วนอึยจูให้เป็นค่าขนม”
“เดี๋ยวสิ เจ้าเด็กคน
