ดสินใจที่เฉียบขาดและชาญฉลาดไม่น้อยทีเดียว
แต่อะไรที่ทำให้ยอนอีมั่นใจในตัวเองจนถึงขั้นกล้าทำให้เขาสลบกันนะ
ลองนึกถึงสถานการณ์ที่เอสเปอร์ระดับ S หมดสติไประหว่างต่อสู้ ทุกอย่างอาจย่ำแย่ลงยิ่งกว่าเดิมก็ได้ ต้องถือว่าโชคดีแค่ไหนแล้วที่ยังมีชีวิตรอดมาได้ครบสามสิบสองแบบนี้
ฮาจินหันกลับไปมองดิออน
“อธิบายสถานการณ์มาซิ”
“อืม…ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ตอนผมไปถึงพี่ก็สลบอยู่ก่อนแล้ว ส่วนคุณไกด์กำลังไกด์ดิงให้เอสเปอร์คนอื่นอยู่ ผมเลยรับไม้ต่อจัดการสัตว์ประหลาดที่เหลือจนเกลี้ยงน่ะสิครับ”
ดิออนโบกไม้โบกมือไปมาออกท่าทางตอนกำจัดพวกสัตว์ประหลาดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าสดใสร่าเริง จะมีแต่คำโกหกซ่อนอยู่
ความจริงแล้วอียอนอีไม่ได้ทำการไกด์ดิง ทว่ากำลังดูดกลืนพิษที่เล่นงานพวกเอสเปอร์ด้วยพลังพิเศษทางฝ่ามืออยู่ต่างหาก
‘แต่ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องบอกเรื่องนี้กับแทฮาจินนี่นา’
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มอายุน้อยกว่า คนที่เพิ่งได้สติหมาด ๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับถามต่อ
“แล้วนายก็โผล่มาได้จังหวะพอดีเลยเหรอ?”
“ครับ ที่จริงผมทำงานอยู่ที่อื่น แต่องค์ชายรัชทายาทเรียกให้ผมไปช่วย”
ทันทีที
