นจะไร้ปรานีถึงเพียงนี้ ถึงขั้นไม่ยอมรับนางเป็นบุตรีอีกต่อไป
“เจ้ากล้าดูหมิ่นมารดาข้า? เจ้าหาเรื่องตายแล้ว!”
แววตาของซูเฉินเย็นเฉียบ
แม้ในแง่หนึ่งหลิวอวี้หลงจะเป็นญาติของเขา แต่กลับกล้าดูถูกมารดาเขาถึงเพียงนี้!
“เจ้าเป็นลูกของนังโสโครกหลิวหันเยียนงั้นหรือ? ไอ้เด็กสารเลว เจ้ากล้าตบหน้าปู่ของเจ้าเอง วันนี้เจ้าตายแน่! จับมันให้ข้า!”
หลิวอวี้หลงแค่นเสียงเย็นชา
“รับทราบ!”
เหล่าองครักษ์ที่อยู่ด้านหลังพากันพุ่งเข้าหาซูเฉินดุจฝูงหมาป่าเสือโคร่ง
ตูม!
ดวงตาของซูเฉินวาบประกายเย็นชา พลังปราณภายในร่างพลันระเบิดออก เขาก้าวขึ้นหน้าพร้อมปล่อยหมัดอันทรงพลังใส่ทันที! องครักษ์ขอบเขตชำระลมปราณสองนายที่พุ่งเข้ามาเบื้องหน้า ถูกซัดกระเด็นออกทันที
หน้าอกยุบย่น เลือดทะลักออกจากปาก บาดเจ็บสาหัสทันที!
ตูม! ตูม! ตูม!
พลังต่อสู้ของซูเฉินยามนี้มิอาจมีใครเทียบได้ องครักษ์เหล่านี้จะต้านทานเขาได้อย่างไร?
ชั่วพริบตา องครักษ์สิบกว่าคนก็ล้มระเนระนาด แม้แต่องครักษ์ขอบเขตแก่นแท้พลังอีกสองคนก็ยังสำลักเลือดไม่อาจลุกขึ้นได้
“เจ้า… เจ้าคิดจะทำอะไร?”
หลิวอวี้หลงไม่คาดคิดว่าซูเฉินจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
เมื่อเห็นซูเฉินเดินเข้ามาหา ก็อดรู้สึกตร
