งตัวหอมตลอดเวลา
‘จะออกมาเมื่อไหร่เนี่ย?’
ยอนอีนั่งหมิ่น ๆ ที่ขอบเตียงระหว่างรอแทฮาจิน แต่เมื่อผ่านไปพักใหญ่แล้วอีกฝ่ายยังไม่ออกมาเสียที ไกด์คนเก่งจึงเอนตัวลงนอนและผล็อยหลับไป
ฟากคนที่ยังอยู่ในห้องน้ำ หลังจากดับไฟอันร้อนรุ่มไปหลายครั้งจนกระทั่งอาบน้ำเสร็จก็ได้ฤกษ์ออกจากห้องน้ำเสียที
ภาพที่เห็นเป็นภาพแรกคืออียอนอีกำลังนอนหลับปุ๋ยสบายใจอยู่บนเตียงของเขา
“ปั่นหัวชาวบ้านเก่งจริงนะ”
ชายหนุ่มเดาะลิ้นอย่างหงุดหงิดพร้อมกับถอยห่างจากเตียง พอตรวจสอบดูนาฬิกาก็พบกับเรื่องตกใจ ระดับมลพิษตอนนี้เหลือเพียง 5 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น
ตัวเลขหลักเดียวแบบนี้ไม่ได้มีให้เห็นมานานมากแล้ว เนื้อตัวก็เบาสบาย ที่ยอนอีรอจนม่อยหลับไปก็น่าจะเป็นผลจากการเสียสละจนได้ผลลัพธ์อันน่าทึ่งแบบนี้
พอคิดได้เช่นนั้น ภาพของอียอนอีที่กำลังหลับสนิทก็ดูไม่น่าหงุดหงิดอีกต่อไป
แทฮาจินทอดสายตามองคนบนเตียงต่ออีกหน่อยแล้วจึงเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานโดยสวมแค่ชุดคลุมอาบน้ำ ไหน ๆ มีเวลาว่างแล้วก็ต้องจัดการกับเอกสารที่คั่งค้างไว้เสียหน่อย
เพราะถ้าไม่ทำ โดเบอร์แมนจะส่งเสียงร้องไห้คร่ำครวญมาทางข้อความน่ะสิ
