รับ”
เมื่ออีกฝ่ายกระดิกนิ้ว โดเบอร์แมนก็ตรงเข้ามาคล้องแขนฮาจินกับยอนอีคนละข้าง ยอนอีได้แต่งงเป็นไก่ตาแตก เกือบจะสะบัดออกตามสัญชาตญาณแต่ยังยั้งสติไว้ได้ การแตะต้องเนื้อตัวอย่างกะทันหันแบบนี้ทำให้ยอนอีผู้มีทักษะการเข้าสังคมเป็นศูนย์ลุกลี้ลุกลนทำตัวไม่ถูก
โดเบอร์แมนหัวเราะเสียงใสเมื่อเห็นท่าทางของไกด์ในสังกัดมือใหม่
“อ้อ ผมลืมบอกไปแน่ะครับ เรื่องที่ผมเป็นเอสเปอร์ระดับ A คุณน่าจะทราบดีอยู่แล้ว พอดีผมรับหน้าที่ในส่วนของการเคลื่อนย้ายด้วยน่ะครับ”
เมื่อฟังจบ ดวงตาของยอนอีก็เบิกกว้าง
“คุณมีพลังเทเลพอร์ตเหรอครับ?”
“ฮ่า ๆ ครับผม ถ้าไม่มีพลังนี่ คุณเอสเปอร์ของผมคงเฉดหัวผมทิ้งแล้วละมั้งครับเนี่ย”
อีกฝ่ายพูดออกมาแบบติดตลก ทำให้ยอนอีรู้สึกทึ่งกับความถ่อมตัวของโดเบอร์แมนอยู่ไม่น้อย