โดดเด่น หลังจากตัดสินใจแล้ว เขาก็ไม่ลังเลที่จะลงมือ
ยอนอีสบมองดวงตาสีแดงก่ำของชายหนุ่มพร้อมกับลดมือลงด้านล่าง และกอบกุมแท่งเนื้ออวบหนาไว้ในกำมือ
“อึก...!”
แทฮาจินเองก็คงคาดไม่ถึงกับการกระทำของเขาจึงแสดงปฏิกิริยาตอบสนองออกมาตามธรรมชาติอย่างน่าประทับใจ อีกฝ่ายโน้มตัวลงมาเกยหน้าผากกับไหล่ของยอนอีแล้วครางออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ยอนอีชักรูดแกนกายของแทฮาจินรัวเร็วเหมือนเวลาช่วยตัวเอง สบู่หอมกรุ่นให้ความรู้สึกอันยอดเยี่ยมลื่นไหลราวกับใช้เจลหล่อลื่นช่วย
มืออ่อนนุ่มสาวไปตามความยาวของลำท่อนแล้ววกกลับขึ้นมาขยี้บริเวณส่วนหัวอีกครั้ง
แฮ่ก ลมหายใจหอบกระเส่าของเอสเปอร์หนุ่มรินรดข้างใบหูขาวตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง มือของยอนอีคลึงย้ำ ๆ บริเวณรอยหยักใต้ส่วนหัวก่อนจะเลื่อนลงมารูดรั้งจากโคนถึงปลาย การสัมผัสตรง ๆ เช่นนี้ยิ่งทำให้รู้สึกได้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายมากกว่าที่มองเห็นด้วยตาเปล่า ยอนอีถึงกับรู้สึกหวั่นเกรงกับขนาดอันใหญ่โตของมันขึ้นมานิด ๆ
เขาไม่ใช่คนมือเล็ก แต่เจ้าท่อนเนื้อนี่กลับใหญ่เสียจนกอบกุมด้วยมือเดียวยังไม่รอบเลยด้วยซ้ำ พอไม่ได้ดั่งใจคิด ยอนอีจึงตัดสินใจใช้สองมือชักรูดแกนกายของแทฮาจิน
