พิธีศพถูกจัดขึ้นในทันที แขกที่มาร่วมไว้อาลัยส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่ในศูนย์ หลังจากเคารพศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ยอนอีและอึยบินก็มานั่งรับประทานอาหารท่ามกลางเสียงร่ำไห้ของแขกในงาน
ในตอนนั้นเอง ยอนอีสัมผัสได้ว่าสายตาของใครหลายคนหันไปมองบางอย่างโดยพร้อมเพรียงกัน เมื่อมองตามไปจึงเห็นคนที่คาดไม่ถึงกำลังเดินเข้ามาในงาน คนที่เขาคิดไว้ว่าคงไม่มีทางมาปรากฏตัวในงานศพนี้อย่างแน่นอน
แทฮาจินในชุดสูทสีดำสุภาพเรียบร้อยเดินทางมาเคารพศพพร้อมกับโดเบอร์แมน เลขาส่วนตัวของเขา
จูมีฮุนคงจะรักแทฮาจินมากจริง ๆ
เพราะแม้ว่าถ้อยคำตัดพ้อต่อว่าในจดหมายลาตายจะสื่อถึงแทฮาจิน หากแต่ไม่มีการเอ่ยถึงชื่อของเอสเปอร์หนุ่มคนนั้นเลยสักครั้งเดียว
จูมีฮุนเลือกใช้คำว่า 「เขา」 แทนทั้งหมด
“ได้ยินมาว่า ฮึก คุณเคยช่วยดูแล…มีฮุนของพวกเรา ขอบคุณ…จริง ๆ ค่ะ ฮึก…”
แทฮาจินไม่ได้ตอบ
เขาทำแค่เพียงวางดอกเบญจมาศสีขาวนวลหนึ่งดอกลงอย่างเงียบเชียบ ยอนอีมองเหตุการณ์ตรงหน้าโดยไม่ได้ปริปากพูดอะไรต่อ ชายหนุ่มผินหน้าไปกลับที่โต๊ะรับประทานอาหารและเห็นว่าอึยบินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังกัดริมฝีปากล่าง สีหน้าเธอคล้ายกับคนที่กำลังจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่
