…
…จนกระทั่งคืนนั้น
จูมีฮุน เพื่อนของอึยบินแขวนคอตายในหอพักตึก 5
ยอนอีรีบตรงดิ่งไปหาอึยบินทันทีที่เธอโทรมาหา และไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจด้วยกันกับอึยบินในฐานะพยานที่อยู่ จดหมายลาตายฉบับหนึ่งถูกพบในห้องของจูมีฮุน
แม้ลายมือจะหวัดจนอ่านได้ยาก แต่ผลการตรวจลายมือก็พิสูจน์ได้แล้วว่าเป็นลายมือของจูมีฮุนจริง
จดหมายลาตายของเขามีรอยเปียกน้ำเป็นวง ๆ เนื้อหาในนั้นสั้นกระชับทีเดียวสำหรับคนที่คิดจะจบชีวิตของตัวเองลงในอีกไม่ช้า
เนื้อหาที่บันทึกไว้ด้านในราวกับเป็นจดหมายที่ต้องการส่งผ่านไปถึงใครบางคน
「เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุด ผมรู้ว่าไม่ควรไปยุ่งกับเขา แต่ผมก็รักเขาไปแล้ว ผมขอแค่อยู่ข้าง ๆ ก็พอ แต่สุดท้ายผมก็โดนทิ้ง ผมไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว ผมคิดถึงเขาทุกวินาทีจนแทบจะหายใจไม่ออก หวังว่าการตายของผมจะทำให้เขาจดจำผมได้ตลอดไป」
ยอนอีเห็นพ่อแม่ของจูมีฮุนรีบรุดมาที่สถานีตำรวจ พวกเขาทรุดลงที่พื้นและร้องไห้ปิ่มจะขาดใจ ด้วยความที่เป็นคนจิตใจอ่อนไหวง่าย อึยบินจึงโผเข้ากอดพ่อแม่ของเขาและร้องไห้ไปด้วยกัน
ไดอารีของจูมีฮุนถูกค้นพบในเวลาต่อมา แม้ตำรวจจะสันนิษฐานว่าไม่ใช่การฆาตกรรม แต่ก็แนะนำให้
