ัตรฉันค่ะ ถ้าผลข้างเคียงรุนแรงมากหรือเกิดปัญหาในการทานยาก็ติดต่อมาได้เลยนะคะ”
“อ่า ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ครับ ไม่เป็น…”
“ฉันเป็นห่วงน่ะค่ะ นี่ก็เป็นครั้งแรกของฉันเหมือนกันที่จ่ายยาน้ำสองตัวนี้ให้คนไข้ในคราวเดียวกัน…”
ยอนอีลังเลอยู่สักพัก ก่อนจะยื่นมือไปรับนามบัตรเพราะแววตาที่เจือไปด้วยความกังวลของคุณหมอทำให้เขาใจอ่อนอย่างช่วยไม่ได้
「แพทย์เฉพาะทางด้านผู้มีพลังพิเศษ ชเวซารัง 010.xxxx.xxxx」
เมื่ออีกคนยอมรับนามบัตรไป เธอจึงคลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยนพร้อมกับเอ่ยสำทับให้เขารักษาสุขภาพให้ดี ยอนอีกล่าวลาอีกฝ่ายและลุกขึ้นจากที่นั่ง
หลังจากคนไข้หนุ่มเดินลูบหลังคอออกจากห้องตรวจไปแล้ว ชเวซารังก็นอนฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างหมดมาดทันที
“เฮ้อ…”
เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ชเวซารังมองว่าตัวเองไม่ใช่คนประเภทที่สนใจหน้าตาคนอื่นและให้ความสำคัญกับเนื้อแท้ภายในหรือทัศนคติเสียมากกว่า แต่รูปร่างหน้าตาของอียอนอีกลับเปล่งประกายเจิดจ้าเสียจนแม้แต่ผู้ชายในสเป็กยังต้องหมอง
ในฐานะหมอ เธอจำเป็นต้องควบคุมสีหน้าให้อยู่เพื่อไม่ทำให้คนไข้รู้สึกสับสนและอึดอัด
หัวใจของเธอเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะและเผลอพูดบางอย่างที่ตัวเองก็ไม่ทันคาดคิด
