」
ยอนอีเก็บความแปลกใจไว้ไม่อยู่ หลังจากได้เห็นแพทย์หญิงที่ดูอ่อนเยาว์คนหนึ่งนั่งอยู่ในห้อง แม้แต่ท่าทางการนั่งของเธอยังดูสง่างามจนเขาถึงกับทำตัวไม่ถูก
ปรึกษากับ…หมอผู้หญิงได้หรือเปล่านะ
พอดีปัญหาที่ว่าของเขาออกจะน่ากระอักกระอ่วนไปสักหน่อยหากต้องรับคำปรึกษาจากเพศตรงข้ามเนี่ยสิ
“สวัสดีครับ”
“ค่ะ สวัสดีค่ะ คนไข้แจ้งมาว่ามีอาการไข้ขึ้นหลังจากไกด์ดิงใช่ไหมคะ?”
เธอตรงเข้าประเด็นทันทีโดยที่ไม่จ้องหน้าหรือพูดอะไรที่ทำให้ยอนอีรู้สึกกดดัน คนไข้หนุ่มจึงสบายใจขึ้นเล็กน้อย เจ้าของร่างสูงโปร่งทรุดนั่งลงบนเก้าอี้พลางพยักหน้าตอบ
“ได้ยินว่าเป็นอาการหายาก แต่บางครั้งร่างกายผมก็เกิดอาการแปลก ๆ ขึ้นมาสองสามเดือนครั้งน่ะครับ ผมจะรู้สึกร้อนไปทั่วทั้งตัว ความอยากอาหารลดลง นอนไม่หลับ เหงื่อแตกพลั่ก แล้วก็…”
ไม่ใช่ว่าตอนนี้ยอนอีมีอาการตามที่สาธยายมา แต่เขาจำเป็นต้องบอกหมอไปก่อนเพื่อเตรียมการสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินซึ่งไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ปกติแล้วเขามักจะมียาเตรียมไว้ล่วงหน้า แต่ปัญหาคือยาที่ได้มาก่อนหน้านี้ได้หมดลงเสียแล้ว
เป็นเวลากว่าเดือนครึ่งแล้วที่ยอนอีย้ายมายังเมืองหลวง แต่เพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับการปรับตัว
