ายไปโดยสิ้นเชิง คงเป็นเพราะอียอนอีดูไม่ใช่คนที่ชอบพึ่งพาคนอื่นเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเป็นคนที่เหมือนกับตัวเองยิ่งแล้วใหญ่
ฮาจินคลี่ยิ้มอย่างไร้เหตุผล คนที่ข่มขู่อียอนอีมากที่สุดภายในศูนย์นี้ ไม่ใช่ตัวเขาหรือไง?
“ฝากปลาย่างไว้กับแมวชัด ๆ”
รอยยิ้มยังไม่ทันจางหายไปจากใบหน้า จู่ ๆ อียอนอีก็คว้ามือขวาของอีกคนมา ส่งผลให้สีหน้าของแทฮาจินแข็งทื่อโดยฉับพลัน เอสเปอร์หนุ่มจ้องยอนอีด้วยสายตาราวกับกำลังตั้งคำถาม
เพียงอึดใจเดียว มวลพลังที่มากองรวมกันอยู่บริเวณมือซึ่งจับประสานกันไว้ก็เริ่มถูกระบายออกไป ยอนอีกำลังทำการไกด์ดิงนั่นเอง
“ระดับมลพิษเท่าไหร่ครับ?” อียอนอีถาม
อันที่จริง ฮาจินเพิ่งกลับมาหลังจากออกไปจัดการกับเยลโลว์ดอร์ตั้งแต่ช่วงสาย ถึงแม้ขนาดจะค่อนข้างเล็ก แต่เยลโลว์ดอร์เป็นประเภทที่รับมือได้ยากทำให้กินเวลานานจนล่วงเลยมาถึง 4 โมงกว่าจะสงบลง ฮาจินเหลือบมองดูนาฬิกาก่อนจะตอบ
“68 เปอร์เซ็นต์”
“มีผลการวิจัยว่า เมื่อไกด์ดิง บริเวณที่ถูกสัมผัสจะฟื้นตัวได้เร็วกว่าบริเวณอื่นน่ะครับ”
ฮาจินเลิกคิ้วขึ้น เขาก้มมองลงบนมือขวาที่ถูกจับอยู่
สองวันก่อน ฮาจินจงใจปลุกอาการคลั่งขึ้นมาทำให้พลังในมือปะทุซ้ำแล้วซ้ำเล่า
