กัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกแย่ที่พ่อคอยจับตาดูอยู่ตลอดไม่ว่าจะไปที่ไหนหรือทำอะไร
และคนที่สามารถปกป้องเขาจากผู้มีอำนาจเช่นนั้นได้ก็มีอยู่เพียงไม่กี่คนเท่านั้น แม้จะนับรวมทั่วทั้งทวีปแล้วก็ตาม
แทฮาจินคงเข้าใจว่ายอนอีขอให้ช่วยปกป้องตนจากสัตว์ประหลาด
แต่หารู้ไม่ว่า สัตว์ประหลาดที่แท้จริงก็แค่มนุษย์เดินดินคนหนึ่งเท่านั้นเอง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เอสเปอร์หนุ่มก็แสดงออกทางสีหน้าว่าอึ้งกับคำตอบ เพราะมันฟังดูอ่อนแออย่างไม่น่าเชื่อเมื่อมาจากปากของยอนอี
“จากการข่มขู่และทุกอย่างนอกเหนือจากนั้น ได้ไหมครับ?”
คำขอของยอนอีเป็นอะไรที่ฮาจินไม่เคยคาดคิดมาก่อน
การที่ข้อมูลส่วนตัวของอียอนอีถูกแปะป้ายไว้ว่า「เป็นความลับระดับชาติ」ทำให้แทฮาจินตีความได้ว่า เงาที่อยู่เบื้องหลังอียอนอีนั้นค่อนข้างใหญ่โตอยู่ประมาณหนึ่ง คงเพราะแบบนี้อีกฝ่ายถึงได้ขับรถนอกและใส่แต่เสื้อผ้าดี ๆ ไปไหนมาไหนภายในศูนย์
เขาเดาไว้อยู่แล้วว่าสิ่งที่อียอนอีต้องการไม่น่าจะใช่ค่าตอบแทนที่เป็นเงินทอง
ฮาจินนึกว่าอีกคนจะขอให้เลิกกลั่นแกล้งตัวเอง หรือไม่ก็ขอไกด์ดิงด้วยความเต็มใจของตัวเองเท่านั้นเสียอีก
ทว่าสิ่งที่ยอนอีขอ กลับเหนือความคาดหม
