บ S จึงหนักอึ้งจนแทบทนไม่ไหว
ถ้าหากว่าเขาไม่ได้มีคุณสมบัติซ้อน ภาชนะอาจแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วก็ได้
‘ห้ามดูดกลืนสิ่งนี้เข้าไป’
สัญชาตญาณของเขาร้องเตือนแบบนั้น
ยอนอีค่อย ๆ ดูดกลืนพลังของชายหนุ่มทีละนิดอย่างระมัดระวัง แทนที่จะย่อยมัน ยอนอีเลือกที่จะปล่อยพลังออกไปทางกำแพงแทน บึ้ม! พลังพุ่งไปเจาะกำแพงห้องทำงานเป็นรูโหว่ เป็นพลังที่น่าตกใจไม่ใช่น้อย
เมื่อทำขั้นตอนนี้ซ้ำไปซ้ำมาประมาณสิบรอบ ชั้นยี่สิบก็หายกว่าไปครึ่งชั้น สภาวะคลุ้มคลั่งที่เกิดขึ้นโดยการบีบบังคับจากเจ้าตัวเองได้สงบลงแล้ว หลังจากนั้นงานก็ง่ายขึ้นอีกหน่อย แค่กลืนกินมวลพลังของแทฮาจินเข้าไป ชำระล้าง แล้วส่งกลับไปคืนไปให้เจ้าของเท่านั้น
ยอนอีแตะนาฬิกาของชายหนุ่มทั้งที่ริมฝีปากยังสัมผัสกันอยู่ ระดับมลพิษอยู่ที่ 48 เปอร์เซ็นต์แล้ว
‘ให้ตายสิ…ทั้งที่ไกด์ดิงด้วยพลังทั้งหมดของระดับ S ไปตั้งสองชั่วโมงแล้วแท้ ๆ’
ยัง 48 เปอร์เซ็นต์อยู่เลยเนี่ยนะ
นี่เป็นครั้งแรกที่ยอนอีได้สัมผัสอาการหมดแรงนับจากวันที่พลังตื่นขึ้น รู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย ภาชนะยังคงส่งเสียงอื้ออึงและยังไม่สงบลงเท่าไหร่ ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่คุ้นเคยนี่ทำให้ยอนอีคิดว่า เขาคงต้องจบชีวิ
