้นมองเลยต่างหาก แต่อย่างน้อยแทฮาจินก็คงมีความละอายใจอยู่บ้าง เจ้าตัวจึงปิดปากสนิท ซึ่งก็เป็นการตัดสินใจที่เฉียบแหลมดี
ยอนอีแสดงอาการหงุดหงิดออกมาเต็มที่พร้อมกับโบกมือไล่อีกฝ่ายไปให้พ้นทาง แทฮาจินลุกขึ้นจากเตียงไปยืนสงบเสงี่ยมอยู่ด้านข้างแต่โดยดี ไกด์หนุ่มดันมือของเอเลนาที่กำลังลูบหลังให้ตนอยู่ ก่อนจะคว่ำหน้าลงกับเตียงและปิดสวิตช์ร่างกายลงภายใน 5 วินาทีเท่านั้น
คนบนเตียงส่งเสียงกรนเบา ๆ ดัง ฟี้ฟี้ ยอนอีหลับเป็นตายไม่ต่างอะไรจากสลบไป ความเงียบที่ชวนให้รู้สึกวูบโหวงเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง ดิออนที่สังเกตท่าทีของฮาจินแต่ปิดปากเงียบมาตลอดกลับระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น
“นี่พี่ ว่าง่ายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับเนี่ย?”
“อธิบายสถานการณ์มาก่อนเลยค่ะ รู้ไหมคะว่าพวกเราตกใจขนาดไหนที่จู่ ๆ ก็เกิดสภาวะคลุ้มคลั่งของคุณแทฮาจินขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเนี่ย แถมวันนี้ยังขึ้นไปตั้ง 92 เปอร์เซ็นต์ เกือบถูกจับตายแล้วนะ”
ถึงจะได้รับการไกด์ดิงทันเวลาจนรอดตายมาได้ก็เถอะ
แม้จะถูกเอเลนาตำหนิทางน้ำเสียง แต่ฮาจินก็ไม่ตอบโต้อะไร เอสเปอร์หนุ่มหลุบตามองใบหน้าด้านข้างของยอนอีนิ่ง ๆ จากนั้นจึงตรวจดูนาฬิกาตัวเอง ร
