่ตึกข้าง ๆ นี่เองไม่ใช่เหรอ”
“…แล้วคุณเอสเปอร์ มาที่นี่ทำไมเหรอครับ?”
“ตั้งใจจะมายื่นข้อเสนอน่ะครับ”
พวกไกด์คนอื่น ๆ นั่งประจำที่ของตัวเองไม่ขยับเขยื้อนไปไหน สายตาของทุกคนแม้จะโฟกัสอยู่บนจอมอนิเตอร์แต่หูต้องกำลังเงี่ยฟังบทสนทนาของพวกเขาอยู่แน่นอน ยอนอีเม้มปากแน่นแล้วเขม้นมองฮาจิน
“ออกไปคุยกันข้างนอกเถอะครับ”
“ทำไมล่ะครับ ที่นี่เงียบดีออก”
“แล้วมันไม่มีที่อื่นแล้วหรือไงครับ?”
“ที่ไหนล่ะ?”
“ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น ลุกขึ้นสิครับ”
ยอนอีขยับมือชี้ไปทางประตู แทฮาจินตอบกลับด้วยอาการไหวไหล่เบา ๆ ทันทีที่ออกมาจากห้องทำงานไกด์ ยอนอีก็เริ่มเปิดบทสนทนาทันที
“เมื่อกี้เห็นว่าไวท์ดอร์โผล่มาพร้อมกันสองบานนี่ครับ มัวมาเล่นสนุกอยู่ที่นี่จะดีเหรอ?”
“ผมจัดการเสร็จแล้วและกลับมาพักแล้วครับ”
“พูดอะไรของคุณ ยังแจ้งเตือนได้ไม่ถึงหนึ่งชั่งโมงเลย…”
ไวท์ดอร์เป็นดอร์ระดับต่ำสุด สัตว์ประหลาดส่วนใหญ่ที่ออกมามักจะอ่อนแอ อีกทั้งขอบเขตของดอร์ก็เล็กจึงไม่ค่อยเป็นปัญหาสักเท่าไหร่ ติดอยู่อย่างเดียวคือมันมักจะเกิดขึ้นอยู่บ่อย ๆ สมัยยอนอีทำงานที่ศูนย์ไลบรัมจ์ ขนาดจะจัดการไวท์ดอร์ก็ยังต้องใช้เวลามากโขทีเดียว
แต่ถ้ามีเอสเปอร์ฝีมือระด
