กระชั้นขึ้นได้แล้ว
“ช่วงนี้ทำไมไม่มาหาผมเลยล่ะครับ? ผมอุตส่าห์รอคุณแท้ ๆ”
ฮาจินขมวดคิ้ว
ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้กันหมด ไกด์ส่วนใหญ่ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายมักจะชอบมาเกาะแกะเขา แม้ฮาจินไม่คิดชายตามอง แต่คนพวกนั้นก็จะเปลื้องผ้าแล้วเข้ามาเสนอตัวเอง หรือไม่ก็ส่งสายตาเชิญชวน บอกว่าจะทำการไกด์ดิงให้กับเขา
บ่อยครั้งที่เขาดูออกชัดเจนว่า คนพวกนั้นหวังเข้ามาสานสัมพันธ์กับเขา เผื่อจะฟลุกดวงดีได้ตกถังข้าวสารกับเขาบ้าง
โดยเฉพาะไกด์ในสังกัดแบบไกด์จูมีฮุน ซึ่งจัดว่ามีระดับสูงท่ามกลางไกด์ระดับ A ด้วยกัน อีกทั้งรูปลักษณ์ภายนอกยังโดดเด่นและความสามารถก็ไม่เลว เพราะอย่างนั้น แม้อีกฝ่ายจะทำตัวเสียมารยาทโดยการผลุนผลันเข้ามาในห้องปฏิบัติการเขาตามอำเภอใจ เขาก็ไม่เคยบ่นอะไรเลยสักคำ
เพราะยังไงไกด์ดิงก็เป็นสิ่งจำเป็นตลอดเวลาอยู่แล้ว
แต่ว่า…
‘ปกติหน้าตาเขาเป็นแบบนี้เหรอ’
แทฮาจินได้ยินเรื่องซุบซิบหนาหูทีเดียวเกี่ยวกับกิติศัพท์ความหน้าตาดีของจูมีฮุน ปกติเขาก็ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรเป็นพิเศษกับหน้าตาของอีกฝ่าย แต่วันนี้เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าจูมีฮุนขี้เหร่จนทนดูไม่ได้ ทันทีที่ใบหน้าของอียอนอีปรากฏเข้ามาในสมองแวบหนึ่ง แทฮา
