เมื่อยอนอีลากกระเตงจูแดยองมาถึงเต็นท์พยาบาล บรรดาไกด์ฝ่ายสนับสนุนจึงรีบกรูกันเข้ามาดูอาการคนเจ็บในทันที เต็นท์ของฝ่ายสนับสนุนจะถูกคุ้มกันโดยเอสเปอร์จำนวนหนึ่งเพื่อรับมือสภาวะฉุกเฉิน สถานที่แห่งนี้นับเป็นที่หลบภัยซึ่งมีอยู่น้อยนิดท่ามกลางภัยพิบัติเช่นนี้
“อ้าว? เอสเปอร์จูแดยอง! เป็นอะไรไหมครับ?”
“เมื่อกี้เขายังอยู่ในสภาวะคลั่งอยู่เลย……เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย? เขาดูสงบลงมากแล้วด้วย”
“ผมทำการไกด์ดิงร่วมกันกับไกด์คิมอึยบินและไกด์อีกหลายคนครับ ค่ามลพิษอยู่ในระดับปลอดภัยแล้ว น่าจะไม่เป็นอะไรแล้วครับ”
ยอนอีพูดพร้อมกับชำเลืองมองอึยบินที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะไปด้วย หลังจากตอบคำซักถามจากพวกไกด์พอประมาณแล้ว เขาจึงเดินไปหาหญิงสาวและวางมือซ้ายลงบนศีรษะของเธอเพื่อคืนสติให้
หญิงสาวปรือตาขึ้นอย่างเชื่องช้า เปลือกตาของเธอปรากฏรอยพับมากกว่าสองชั้นซึ่งเป็นผลมาจากการร้องไห้อย่างหนักก่อนที่จะหมดสติไป
สิ่งแรกที่อึยบินทำหลังจากลืมตาขึ้นคือการสำรวจไปตามเนื้อตัวของยอนอี รอยแผลบริเวณคอทำให้เธอตกใจและแสดงความเป็นห่วงออกมา ก่อนจะเอ่ยถามถึงแดยองเป็นอย่างสุดท้าย การกระทำของเธอทำให้ยอนอีอดขำไม่ได้
“ขนาดนี้แล้วก็
