เท้าด้วยสายตาพินิจพิจารณาโดยพร้อมเพรียงกัน ความอัศจรรย์ใจฉายชัดในแววตาของพวกเขา เมื่อเห็นว่ายอนอีเดินออกมาด้วยสภาพเหมือนคนปกติอย่างเหลือเชื่อ
‘กล้าดียังไงมาปิดประตูขังฉัน?’
เขาไม่ลืมที่จะมองค้อนคลีนเนอร์ชายคู่กรณีตรงหน้าประตูและเดินผละออกมาจากตรงนั้น
คลีนเนอร์จ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งไปจนลับสายตา ก่อนจะเคาะประตูห้อง 702 และเดินเข้าไป
เอสเปอร์แทฮาจินกำลังนั่งพิงหัวเตียง ชายหนุ่มคลึงริมฝีปากตัวเองโดยมีรอยยิ้มลึกลับปรากฏชัดบนใบหน้า นับเป็นเป็นภาพที่ไม่คุ้นตาเอาเสียเลยสำหรับคลีนเนอร์อย่างเขา
ไกด์ระดับ B คนนั้นเข้ามาอยู่ในพื้นที่ของเอสเปอร์แทฮาจินนานกว่า 30 นาที
ระยะเวลานานขนาดนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากมาก เพราะปกติแล้วมักจะถูกไล่ออกภายใน 1 นาทีหรืออย่างเก่งหน่อยก็แค่ประมาณ 5 นาทีเท่านั้น
“แสดงว่าค่าความเข้ากันของพวกคุณคงจะสูงสินะครับ”
นั่นคือเหตุผลเดียวที่พอจะคาดเดาได้
หลังจากได้ยินเช่นนั้น แทฮาจินก็จมดิ่งสู่ห้วงความคิดในอึดใจหนึ่ง ความคิดมากมายผุดขึ้นในหัว ทว่าสิ่งที่ฝังลึกในความทรงจำของเขามากที่สุดคือใบหน้าของคนที่เรียกตัวเองว่าไกด์ระดับ B
ตอนแรกก็สงสัยอยู่ว่าทำไมไกด
