วเบาที่เพียงแค่ขยับนิดเดียวก็น่าจะหลุดออกจากกันทันที
“จะเริ่มแล้วนะครับ”
“จะทำอย่างนี้เหรอ”
เอสเปอร์หนุ่มพูดพลางจ้องมองนิ้วสองนิ้วซึ่งถูกวางอยู่บนข้อมือเขม็ง
ยอนอีคือไกด์ระดับ B0 อย่างเป็นทางการ จึงไม่แปลกที่เขาจะคิดว่าการสัมผัสเพียงแค่นี้ไม่น่าจะทำการไกด์ดิงอย่างมีประสิทธิภาพได้
นั่นฟังดูเหมือนเป็นประโยคคำถาม แต่ทว่าเสียงของชายหนุ่มกลับราบเรียบไม่มีสูงต่ำ โทนเสียงทุ้มเย็นเยียบพานให้ขนลุกเมื่อแว่วมากระทบหู ยอนอีซึ่งกำลังจะทำการไกด์ดิงเบนสายตาไปสบประสานกับคนป่วย ทั้งคู่จ้องกันอย่างไม่ลดละจนเกิดเป็นศึกจ้องตาขนาดย่อม ๆ เพราะต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมหลบสายตากันเลย
นอกจากจะไม่กลัวแล้ว สิทธิ์ทั้งหมดในการเลือกว่าจะไกด์ดิงด้วยวิธีใดยังเป็นของไกด์อีกด้วย พวกก่อนหน้านี้อาจจะหวาดกลัวเมื่อเห็นระดับ S อยู่ต่อหน้า แต่ยอนอีไม่ใช่หมูในอวยที่จะมาข่มเหงกันได้ง่าย ๆ
“ครับ”
“อยู่ระดับ B ไม่ใช่เหรอครับ”
“ถูกต้องครับ”
“อย่าทำให้เสียเวลากันทั้งคู่ดีกว่านะครับ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ ผ้าห่มที่ยอนอีนำมาคลุมส่วนล่างไว้ถูกปัดออกจนร่วงลงไปกองอยู่กับพื้น
แก่นกายของชายหนุ่มยังคงตั้งชูชันดังเดิม แท่งเนื้อสีคล้ำที่มีขนาด
